Fótboltaæfingar verða áfram á miðvikudögum kl. 16.00-17.00 fyrir yngri og 17.00-18.00 fyrir eldri og á laugardögum kl. 10.00-11.00 fyrir yngri og 11.00-12.00 fyrir eldri.  Æfingarnar hefjast svo þann 13.september sem er laugardagur. Leitast verður við að hafa æfingaleiki við önnur félög bæði hér og hjá þeim bæði fyrir yngri og eldri flokka

Fimleikar

Æfingar verða í Ármannsheimilinu einu sinni  í viku á sunnudögum kl.12.00-13.15  fyrir yngri  og 13.15-14.30  fyrir eldri  en æfingar  í Íþróttamiðstöðinni Kjalarnesi verða á laugardögum kl.12.00-13.15 hjá yngri og 13.15-14.30 hjá eldri. Maríanna mun sjá um þjálfun. Selma getur því miður ekki verið með okkur áfram en verið er að reyna að finna þjálfara sem getur komið í miðri viku.

Fimleikaæfingarnar hefjast laugardaginn 6.september í Íþróttamiðstöðinni Klébergi.

Sundið

Um leið og þjálfari hefur fengist til að taka að sér þjálfun munu æfingar hefjast. Auglýsum við hér með eftir aðila til að taka að sér sundþjálfun svo að sundkrakkarnir geti hafið æfingar sem fyrst. Við leitum eftir aðstoð ykkar allra sem mögulega geta að finna þjálfara fyrir sundið. 

Okkur vantar þjálfara!

UMFKjalarnes óskar eftir sund- og fimleikaþjálfara sem hefur áhuga og metnað til að vinna að uppbyggilegu starfi. Áhugasamir hafi samband við Guðrúnu Grímsdóttur í síma 896-2998 eða Fríðu Halldórsdóttur í síma 898-7895 

Stjórn UMFK

Þeir sem hafa haft gula skipið fyrir augunum uppá hvern dag síðustu áratugi fá nú smá hvíld a.m.k. Nokkur tími er í að umhverfismatinu líkur fyrir Hvalfjörðinn, er það skoðun þeirra sem horft hafa uppá það umhverfisslys sem þessi vinnsla er að nú sé þessu lokið fyrir fullt og allt.

{mosimage}

Jón Leví orti síðastliðið haust vísu sem við birtum hér.

Í fjörunni er oft fallegt, seint á kvöldin

fá vil ég hesti að hleypa þar um sandinn.

Nú vill græðgin, grípa þar öll völdin

gamli ríki efnistöku fjandinn.

Ríflega aldargömul reynsla er af efnistöku af hafsbotni  í Bretlandi. Mjög gott dæmi um það er fiskimannaþorpið Hallsands sem þurkaðist út á einni óveðursnóttu.

Hallsands var lítið fiskimannaþorp byggt undir klettum og framan við þorpið var sandalda þar sem  bátarnir voru geymdir.

Vegna byggingaframkvæmda flotamálaráðuneytisins var ákveðið að moka upp steypuefni fyrir utan Hallsand og hófst það verk um 1896. Ári síðar var farið að bera á breytingumá fjörum. Árið 1900 urðu skemdir á mannvirkjum vegna brimsins sem náði orðið að húsunum.26. janúar 1917 lagðist þorpið í eyði eftir óveður, sandurinn sem var framan við þorpið var horfinn.

Um þettað sérstaka mál má lesa heilmargt á internetinu með því að „Googgla“ upp HALLSANDS.

Fljótlega fór að bera á breytingum á fjörum þar sem malarefnum var dælt af hafsbotni úti fyrir. Athugasemdir landeigenda og annara aðila eru því ekki nýjar af nálinni. Á þessum tíma hafa sanddæluskipin farið víða um Hvalfjörðin, um Kollafjörð og út fyrir Seltjarnarnes. Eitthver dæmi eru um að lokað hefur verið fyrir dælingu efna nálægt landi vegna t.d. krafna landeigenda.

Þegar Skipulagsstofnun og umhverfisráðherra úrskurðuðu að efnistaka á hafsbotni skyldi fara í umhverfismat fóru aðilar að senda Orkustofnun athugasemdir vegna breytinga á fjörum, sjávarbökkum og lífríki. Orkustofnun fer með eftirlitshlutverk með námaleyfinu.

Fram kemur í lögum að ef grunur leiki á að efnistaka á hafsbotni valdi umhverfisáhrifum skuli leyfið afturkallað. Í ljói þessara laga kröfðust nokkrir aðilar að efnistaka á botni Hvalfjarðar skyldi stöðvuð og sendu með lýsingar á þeim breytingum sem orðið hafa vegna efnistökunnar.

Í svari Orkustofnunar segir að rökstuddan grun þurfi til og ekki skuli beita aðilum íþyngjandi úrræðum. Í lok ofangreinds bréf segir:

„Stofnunin leggur áherslu á að gildandi leyfi fyrir efnistökunni rennur út eigi síðar en 1. September n.k. og að eftir það verður ekki um efnistöku að ræða á svæðinu, nema fyrir liggi ásættanleg niðurstaða úr mati á umhverfisáhrifum, enda er óheimilt að veita áframhaldandi leyfi til framkvæmda nema fyrir liggi niðurstaða úr slíku mati og álit Skipulagsstofnunar skv. 13. gr laga nr. 106/2000.“

Íljósi þessara orða mun efnistaka á hafsbotni stöðvast sunnudagskvöldið 31. ágúst 2008.

Aðkoma opinberra aðila

Kynning og undirbúningur málsins

En af hverju Ísland, og af hverju Hvalfjörður?

Af ábyrgð og ímynd

Samgöngur til og frá höfuðborginni

Að undanförnu hafa átt sér stað talsverðar umræður um samgöngumál og umferðaröryggi. Sú umræða hefur oftar en ekki skapast í framhaldi af slysum eða umferðaróhöppum og inn í þá umræðu blandast eðlilega samgöngur til og frá Reykjavík. Það er því hryggilegt að sjá hversu litla áherslu stjórnvöld leggja á frekari samgöngubætur til og frá höfuðborginni okkar. Samtök Sveitarfélaga á Vesturlandi hafa síðastliðin ár lagt mikla áherslu á mikilvægi tvöföldunar á þjóðvegi 1 frá Holtavörðuheiði að Kollafirði. Hafa samtökin bent á mikilvægi þess að hefjast framkvæmda sem fyrst vegna þeirrar miklu aukningar á þungaflutningum á þessum slóðum síðastliðin ár. Hafa önnur samtök, þar á meðal íbúasamtökin á Kjalanesi sem og Hverfisráð Kjalarness, sent frá sér ályktanir sem snúa að þessum málum. 

Slit og slysahætta

Í dag er ekkert flutningaskip sem siglir úti fyrir ströndum Íslands með viðkomu í helstu höfnum hringinn í kringum landið. Það er eðlilegt að vöruflutningar hafi færst í auknum mæli inn á þjóðvegakerfið vegna krafna um ferskleika vöru við afhendingu. Staðreyndin er hins vegar sú að þróunin hefur leitt til þess að allir flutningar fara landleiðina því ekki hefur þótt hagkvæmt að aðeins hluti vöruflutninga sé á hafi úti. Allir flutningar fara því landleiðina með þeirri miklu umferð sem því fylgir og ómældu sliti á vegakerfinu. Þessir flutningabílar eru allt að 50 tonn fullhlaðnir á meðan meðalfólksbíllinn er innan við 2 tonn. Hver maður sér hina auknu slysahættu sem af þessu hefur hlotist. Það er því löngu tímabært að kanna kosti þess að niðurgreiða strandsiglingar með opinberu fé því talsverður sparnaður hlýtur að koma á móti vegna minna slits á vegakerfi landsmanna og vegna minni slysahættu. Þetta er sú alvarlega staðreynd sem blasir við okkar í dag – flutningar á vörum og sjávarfangi fara þvers og kruss um þjóðvegi landsins, flestir með viðkomu í höfuðborginni, og aldrei kemur Sundabraut. 

Hefjumst handa við tvöföldun þjóðveganna til og frá Reykjavík

Ég tel að á meðan samgönguráðherra er að velta fyrir sér legu Sundabrautar og því hvort innheimta eigi veggjald vegna þeirrar framkvæmdar þá gæti hann byrjað að gera vegina til og frá höfuðborginni sómasamlega. Hann gæti byrjað nú þegar að tvöfalda akreinar frá Borgarnesi að Reykjavík, þ.e. að þeim stað sem Sundabraut kemur upp á Kjalarnes. Vesturlandsvegur í þeirri mynd sem hann er í nú gengur ekki og þolir enga bið. Hið sama á við um Suðurlandsveg til Selfoss. Við höfum horft upp á svo mörg alvarleg slys á þessum vegaköflum undanfarin ár og alltaf þyngist umferðin. 

Landsmenn eru orðnir langþreyttir á aðgerðaleysi samgönguyfirvalda og vilja skýr svör og ákvarðanir. 

Því segi ég vaknaðu herra samgönguráðherra. Slysin gera ekki boð á undan sér. 

Þórir Ingþórsson

Esjugrund 52

116 Kjalarnesi

Marta Guðjónsdóttir fulltrúi sjálfstæðismanna í Hverfaráði Kjalarness skrifaði grein sem birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.

{mosimage}

Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans

Ég hef setið í hverfisráði Kjalarness á þessu kjörtímabili og fylgst þar með þeim vinnubrögðum R-listans er lúta að málefnum íbúanna. Þau vinnubrögð geta ekki fengið aðra umsögn en vítaverð vanræksla. Tekið hefur verið á brýnustu hagsmuna- og öryggismálum íbúanna með fullkomnu sinnuleysi og framtaksleysi og endalausum innantómum loforðum sem flest, ef ekki öll, hafa lent upp í erminni.

Kjalnesingar hlunnfarnir

Sú var tíðin, 1998, að fyrrverandi borgarstjóri, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, hafði uppi fjálglega frasa um gagnkvæma hagsmuni, beggja sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjalarness, af sameiningunni.

En nú er öldin önnur: R-listanum hefur ekki þótt neitt sjálfsagðara en að svíkja flest loforð gagnvart Kjalnesingum og brjóta á þeim samninga, m.a. þann samning sem sveitarfélögin gerðu með sér við sameininguna. Kjalnesingar hafa svo sannarlega fengið að reyna að þeir eru olnbogabarn borgarinnar. Nú er svo komið að margir málsmetandi Kjalnesingar, telja sig og sveitunga sína hafa heldur betur verið hlunnfarna, og eru farnir að efast um réttmæti sameiningarinnar.

Öryggismál í ólestri

Kjalarnesið er beinlínis lífshættulegt íbúasvæði, börnum, unglingum og fullorðnum. Það er oft stórhættulegt ökumönnum og farþegum þeirra að hægja mikið á sér á Vesturlandsveginum og beygja síðan inn í Grundarhverfið vegna ógnarhraða og sívaxandi umferðar, sífellt stærri og fleiri vöruflutningabíla, að ekki sé nú talað um aðra og fáfarnari afleggjara Vesturlandsvegar á Kjalarnesi.

Sjálfstæðismenn í umhverfisráði lögðu fram tillögur um úrbætur í umferðaröryggismálum á Kjalarnesi 22. febrúar sl., en R-listinn frestaði tillögunni. Það er dæmigerð afstaða þeirra þegar málefni Kjalarness eru annars vegar.

Börn og unglingar á Kjalarnesi hafa reynt eftir megni að leika knattspyrnu í moldarsvaði meðfram Vesturlandsveginum þar sem umferðarþunginn er gífurlegur. Þar er ekki einu sinni rolluheld girðing og svo stutt í þjóðveginn að boltinn fer oft út á og yfir veginn. Börnin og unglingarnir hafa þolinmóð beðið eftir, einum einasta, þokkalegum sparkvelli frá því slíkum velli var lofað fyrir tveimur árum. En þar er líklega til of mikils mælst, enda bólar ekkert á vellinum.

Margsvikin loforð

Meira en helmingur vegakerfisins á Kjalarnesinu er malarvegir eins og tíðkuðust í Reykjavík áður en Geir Hallgrímsson, þáverandi borgarstjóri, útrýmdi slíkum götum og vegum á sjöunda áratug síðustu aldar. Nýbyggingin við grunnskóla hverfisins, Klébergsskóla, heldur ekki vatni og hefur ekki gert það frá því hún var tekin í notkun.

Fjögur ár, samfleytt, frestaðist skólahald við Klébergsskóla vegna seinkunar á framkvæmdum við skólann. Skólalóð Klébergsskóla er algjörlega ófrágengin, þrátt fyrir margítrekuð loforð um frágang hennar. Leikskólinn sem upphaflega og réttilega átti að verða þriggja deilda, var minnkaður niður í tveggja deilda skóla með þeim afleiðingum að hann er nú þegar orðinn of lítill. Aðkoman að honum er kennslubókardæmi í slysagildrum fyrir börn og fullorðna.

Enn hefur ekki verið lokið við gangstéttagerð og ýmsan annan frágang við götur Grundarhverfis þó nú hafi í mörg ár tíðkast í Reykjavík og öðrum bæjarfélögum að ganga frá slíkum framkvæmdaatriðum áður en íbúar flytja í hið nýja hverfi. Og svona gæti ég lengi haldið áfram. Allt er á sömu bókina lært.

Korter fyrir kosningar

Ekkert af þessu er þó aðalatriðið hér: Aðalatriðið er sjálfumgleði og hroki þeirra fulltrúa R-listans sem fimmtudaginn 23. mars sl. létu loks draga sig upp á Kjalarnes á kosningafund, korter fyrir kosningar, hlusta þar á umkvartanir íbúanna, - en tóku síðan til máls og töluðu fjálglega um sínar fallegu framtíðarhugsjónir, en létu umkvartanirnar íbúanna sem vind um eyru þjóta.

Slík framkoma sýnir fádæma valdhroka og er því frágangssök.

Það er athyglisvert, að mörg - jafnvel flest - þeirra úrlausnarefna sem hér koma til álita, kosta borgina óverulegar fjárhæðir miðað við öryggishagsmuni Kjalnesinga. Spurningin snýst því ekki um fjármuni, heldur áhuga á velferð borgaranna og að staðið sé við gerða samninga.

Við sjálfstæðismenn teljum það sjálfsagða skyldu okkar að standa við samninga og gefin loforð. Við viljum láta verkin tala, teljum það skyldu okkar að hlusta á íbúa borgarinnar, forgangsraða verkefnum og framkvæma án tafar það sem er aðkallandi.og varðar öryggi borgarbúa. Við munum því standa við þau fyrirheit á Kjalarnesinu sem R-listinn hefur svikið.

Greinin birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.