Áramótabrenna á KlébergiÁrleg áramótabrenna verður á Kléberginu að kvöldi gamlársdags. Kveikt verður í kestinum kl. 20:30. Fólk er hvatt til að skjóta ekki upp flugeldum við brennurnar. Stjörnuljós og blys eru betri kostur enda barnvænni og hættuminni. |
Áramótabrenna á Klébergi
Árleg áramótabrenna verður á Kléberginu að kvöldi gamlársdags. Kveikt verður í kestinum kl. 20:30. Fólk er hvatt til að skjóta ekki upp flugeldum við brennurnar. Stjörnuljós og blys eru betri kostur enda barnvænni og hættuminni.
Flugeldar og tertur eru betur geymd heima. Björgunarsveitin Kjölur boðið upp á flugeldasýningu við brennuna á Klébergi á gamlárskvöld.
Til að halda úti eins öflugri sveit og hér starfar þarf fjármuni. Undanfarna daga höfum við öll verið minnt á mikilvægi sjálfboðins hjálparstarfs og sum okkar notið þeirra þjónustu í ófærðinni.
Með því að kaupa flugelda af björgunarsveitinni á Kjalarnesi styðjum við öflugt sjálfboðastarf sveitarinnar.
 |
Áramótakveðja
Íbúasamtök Kjalarness óska íbúum gleðilegs árs og friðar |
Áramótakveðja
Íbúasamtök Kjalarness óska íbúum gleðilegs árs og friðar
 |
Guðsþjónusta í BrautarholtskirkjuHelgihald í Brautarholtskirkju |
Guðsþjónusta í Brautarholtskirkju
Helgihald í Brautarholtskirkju
Aðfangadagur kl. 17:00 Aftansöngur í Brautarholtskirkju, Félagar úr Karlakór Kjalnesinga sjá um söng. Organisti Páll Helgason. Prestur sr. Gunnar Kristjánsson. 
Aðfangadagskvöld kl. 22:00 Helgistund í Saurbæjarkirkju.
Gamlársdagur kl. 17:00 Aftansöngur í Brautarholtskirkju
Veldu jólatré í skógiAð velja eigið jólatré að Fossá í Hvalfirði er hjá mörgum orðin ómissandi þáttur í jólaundirbúningnum. Undanfarin ár hefur Fossá |
Veldu jólatré í skógi
Að velja eigið jólatré að Fossá í Hvalfirði er hjá mörgum orðin ómissandi þáttur í jólaundirbúningnum. Undanfarin ár hefur Fossá
Skógræktarfélag boðið fólki að koma og velja sér jólatré til kaups úr skógræktinni að Fossá í Kjós og með því aðstoðað við grisjun á svæðinu. Þessi þáttur hefur verið einn af megin stólpum í fjármögnun Fossá Skógræktarfélags undanfarna áratugi. Skógræktarfélag Kjalarness ásamt skógræktarfélögunum í Kjós, Mosfellsbæ og Kópavogi eru eigendur að Fossá.
Opnunartími: Frá kl. 11:00 – kl. 16:00 næstkomandi helgar eins og hér segir:
Laugardagur 6. des. Skógræktarf. Kópavogs
Sunnudagur 7. des. Skógræktarf. Mosfellsbæ
Laugardagur 13. des. Skógræktarf. Kjalarness
Sunnudagur 14.des. Skógræktarf. Kópavogs
Laugardagur 20.des. Skógræktarf. Kjós
Laugardagur 21.des. Skógræktarf. Kópavogs
Allir eru hvattir til að gera sér ferð upp að Fossá og velja sér fallegt jólatré því um leið og notið er útiverunnar er verið að styrkja skógræktarstarfið og efla Skógræktarfélag Kjalarness.
Aðventumarkaður í KjósinniLaugardaginn 6. desember kl. 13-17 verður hinn árlegi aðventumarkaður í Félagsgarði í Kjós. |
Aðventumarkaður í Kjósinni
Laugardaginn 6. desember kl. 13-17 verður hinn árlegi aðventumarkaður í Félagsgarði í Kjós.
Aðventumarkaður í sveitinni er tilvalinn staður til að versla persónulegar jólagjafir í ró og næði.
Ilminn leggur af tvíreykta hangikjötinu og jólasteikin er klár beint frá bónda.
Kvenfélag Kjósarhrepps sér um að enginn fer svangur heim.
Slökum á og njótum samverunnar á aðventunni.
Allt undir sama þaki og nóg af bílastæðum
www.kjos.is www.facebook.com/kjos.is
Aðventukransagerð og basarAðventukransagerð og basar í Fólkvangi á laugardag 29. nóvember, kl.11:00-14:00 |
Aðventukransagerð og basar
Aðventukransagerð og basar
í Fólkvangi á laugardag 29. nóvember, kl.11:00-14:00
Skógræktarfélag Kjalarness býður fríar greni-og furugreinar til skreytinga á staðnum og Kvenfélagið Esja verður með sinn árvissa jólabasar.
Gott er að hafa meðferðis skraut til skreytinganna, tréklippur, vírklippur, skæri, vír, lím, límbyssu, dagblöð o.fl. sem ykkur hugnast.
Þar sem framleiðsla kvenfélagskvenna verður á staðnum er gott að gera ráð fyrir kaupum á framleiðslu þeirra áður en lagt er af stað að heiman.
Gaman saman!!
PENNAR
Guðni Ársæll Indriðason skrifar
Vítisfjörður
 |
1143 |
Vítisfjörður
Maður hrekkur óneitanlega við þegar fréttist af tilraun í nærumhverfinu með vítissóta. Óhagnaðardrifin tilraun, já já kunna menn ekki einn annan? Það ætlar aldrei neinn að græða neitt á neinu, sér í lagi þegar þegar menn eru farnir að feta vafasama stíga.
Ég las grein hér á Vísi (Að eitra Hvalfjörð) um fyrirætlanir Rastar sjávarrannsóknaseturs ehf um að grípa inn í ferli náttúrunnar í Hvalfirði með vítissóta, og ekki nóg með það þá hefur þetta fyrirtæki mokað fjármunum til Hafrannsóknarstofnunar til rannsókna í Hvalfirði í þágu þessara fyrirætlana Rastar. Þetta er góð aðferð til að fá jákvæða umsögn fá opinberri stofnun þegar sótt er um leyfið. Að auki ráða fólk frá stofnuninni til fyrirtækisins. Þá hefur oddviti Hvalfjarðarsveitar þekkst boð um stjórnarsetu í fyrirtækinu, ætli oddvitum hinna sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjósarhrepps, sem standa við Hvalfjörðinn hafi verið boðin þátttaka. Sennilega er þekkingin ekki meiri en svo að það teljist bara vera eitt sveitarfélag við Hvalfjörðinn. Enda hefur kynning ekki farið fram hér á Kjalarnesinu. Ég velti fyrir mér pólitískri framtíð oddvitans með vítissóda tilraun í farteskinu. Ýmsum öðrum hefur verið flækt í vefinn, „stjörnufræðingur“ nokkur hefur ljáð þeim rödd sína á myndband til að sannfæra okkur um ágæti verkefnisins.
Þessar fyrirætlanir Rastar eiga að fara fram á „opnu hafsvæði“, en allt umlykjandi eru jarðir með sína strandlengju og landhelgi og eiga fullan rétt á að hafa eitthvað um málið að segja. Ef landeigendur vilja ekki að áhrifa tilraunarinnar gæti ekki innan þeirra lögsögu, hvernig verður við því brugðist? Utanríkisráðuneytið ku fara með yfirráð yfir opnu hafsvæði, ætli Utanríkisráðherra hafi tíma til að fara yfir þetta mál vegna Brusselferða sinna.
Þrátt fyrir fullyrðinga um að fyrirtækið Röst ætli ekki að græða peninga á verkefninu þá skapar þetta möguleikann á að ausa skítnum út í Hvalfjörðinn til að græða peninga á kostnað Hvalfjarðar. Hvað ef þetta fer allt í skrúfuna, hver borgar þá brúsann, við íslenskir skattgreiðendur eins og vanalega. Ég spyr ráðamenn þjóðarinnar HVENÆR ER NÓG NÓG? Er endalaust hægt að rugla í kollinum á ykkur, í nafni loftslagskirkjunnar?
Verður það þannig hér við Hvalfjörðinn, ef klósettið stíflast þá er bara að skreppa niður í fjöru og sækja eina fötu af sjó til að losa stífluna?
Höfundur er íbúi á Kjalarnesi við Hvalfjörð.
Að eitra Hvalfjörð
 |
1144 |
Að eitra Hvalfjörð
Hjá Utanríkisráðuneytinu liggur nú umsókn frá Rannsóknarfyrirtækinu Röst um að losa 20 tonn af vítissóda í Hvalfjörð um miðjan júlí næstkomandi. Slík tilraun gæti endað sem skólabókardæmi um umhverfisslys sem hefði áhrif á umhverfi, dýralíf og mannlíf í Hvalfirði, í fjöruborði höfuðborgarinnar.
Samkvæmt upplýsingum frá fyrirtækinu er markmiðið með þessum verknaði að auka basavirkni sjávar með vítissóda og með því hækka PH gildi fjarðarins. Með þessu á að skoða hvaða áhrif slíkt hefur á vistkerfi Hvalfjarðar með það að markmiði að kanna möguleika á niðurdælingu á koldíoxiði úr andrúmsloftinu. Þetta vill fyrirtækið skoða við raunverulegar aðstæður og meta um leið umhverfisáhrifin svo vitnað sé til kynningar fyrirtækisins sjálfs. Þar sem rannsóknin verður framkvæmd á opnu hafssvæði liggur umrædd umsókn Rastar hjá utanríkisráðherra, sem jafnframt hefur óskað eftir umsögnum nokkurra stofnana vegna losunar eitursins. Þeir sem munu veita umsögn um þetta tilraunaleyfi eru matvælaráðuneytið, umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytið, Umhverfisstofnun, Hafrannsóknastofnun og Landhelgisgæslan. Það stingur vissulega í stúf að ekki hefur verið óskað eftir umsögnum hagsmunaaðila, s.s. íbúa, ferðaþjónustuaðila eða sveitarfélaga á svæðinu.
Rannsóknarfyrirtækið Röst gefur sig út fyrir að vera óhagnaðardrifið félag sem leitar lausna í umhverfismálum. Samkvæmt ársreikningaskrá Ríkisskattstjóra eru raunverulegir eigendur félagsins þeir Davíð Helgason og Kjartan Örn Ólafsson sem líklega mætti telja til helstu auðmanna Íslands. Að baki félaginu standa að hluta til sömu aðilar og sökktu trjákurli innan lögsögunnar fyrir skemmstu, en því máli hafa verið gerð góð skil í íslenskum fjölmiðlum undanfarin misseri.
Sitt sýnist hverjum um þá stjórnsýslu sem þar átti sér stað og virðist sem sú saga geti endurtekið sig nú.
Aðkoma opinberra aðila
Í aðdraganda umsóknar Rastar leitaði fyrirtækið liðsinnis Hafrannsóknastofnunar sem hefur verið við grunnrannsóknir í firðinum undanfarið ár til að undirbúa eitrunina. Til að sýna vilja í verki færði Röst stofnuninni 100 milljónir í tveimur áföngum - og virkjaði með því starfsfólkið til góðra verka. Svo mjög að upp á síðkastið hafa nokkrir aðilar úr röðum Hafrannsóknastofnunar flutt sig alfarið um set, og einfaldlega hafið störf hjá fyrirtækinu. Aðkoma stofnunarinnar að verkefninu er á margan hátt athygliverð. Ekki síst fyrir þær sakir að stofnunin er einn umsagnaraðila í leyfisveitingu Utanríkisráðuneytisins og situr því beggja vegna borðsins. Út á við er Hafrannsóknastofnun ráðleggjandi í flestu því sem viðkemur bæði hafsjó og ferskvatni innan íslensku lögsögunnar, og það að fara í eitranir á Hvalfirði setur öll verk hennar hreinlega í annað samhengi. Í annan fótinn setur stofnunin aðilum skorður í umgengni sinni um auðlindina, en með hinum ætlar hún að vera milligöngumaður um að hella 20 tonnum af vítissóda í Hvalfjörð.
Það vekur ekki síður athygli að í aðdraganda verkefnisins var ákveðið að bjóða oddvita Hvalfjarðasveitar stjórnarsetu í Röst, og eins furðulega og það hljómar, þá þáði viðkomandi boðið. Þetta gerði oddvitinn án þess að gera athugasemd við að fulltrúum Kjósarhrepps væri ekki boðið að borðinu. Kjósarhreppur, sem einnig á strandlengju að Hvalfirði, var ekki upplýstur um rannsóknina og máttu kjörnir fulltrúar þeim megin fjarðarins gera sér að góðu að frétta af verkefninu af tilviljun löngu eftir að það var hafið. Ekkert samtal átti sér stað milli sveitarfélaganna í Hvalfirði né var Kjósarhreppur látinn vita um fyrirætlaða eitrun á neinu stigi málsins, kannski vegna þess að kjörnir fulltrúar Kjósarhrepps hefðu ólíklega þegið sæti í stjórn einkafyrirtækis. Vert væri að kanna hvernig umrædd stjórnarseta oddvita Hvalfjarðarsveitar fer saman við þær siðareglur sem sveitarfélög setja sínum fulltrúum, og jafnframt vaknar sú spurning hvort viðkomandi myndi þiggja sæti í stjórn fleiri fyrirtækja sem ásælast Hvalfjörð um þessar mundir.
Umrædd aðferðafræði Rastar í aðdraganda verkefnisins er því miður kunnuglegt stef þegar kemur að því að lauma vafasömum málum í gegnum „kerfið“, og ætti ein og sér að nægja til þess að hringja mörgum viðvörunarbjöllum.
Kynning og undirbúningur málsins
Frá því að málið kom óvænt upp hefur Röst haldið nokkra kynningarfundi að beiðni hagsmunaaðila. Það gerðist ekki fyrr en að umræddir aðilar settu sig í samband við fyrirtækið og óskuðu upplýsinga að fyrra bragði enda verkefnið þá þegar hafið. Í máli forsvarsmanns fyrirtækisins kom fram að Röst hafði ekki áttað sig á því að Kjósarhreppur ætti land að firðinum, og væntanlega talið sig vera búið að friða stjórnsýsluna með stjórnarsetu fulltrúa Hvalfjarðarsveitar. Ekki verður annað séð en að tilgangurinn með stjórnarsetunni sé einmitt slíkur, enda vandséð að umræddur aðili sé með bakgrunn, menntun né kunnáttu til að hafa nokkra efnislega þekkingu á rannsókninni sjálfri.
Í nóvember síðastliðnum var blásið til fundar með veiðifélögum í firðinum að þeirra ósk, en þekktar lax- og silungsveiðiár falla til Hvalfjarðar. Á þeim fundi komu fram miklar áhyggjur af hendi heimamanna því eitrunin á að fara fram í byrjun júlí, á þeim tíma sem Laxá í Kjós, Brynjudalsá, Botnsá og Kiðafellsá eiga að fá sína heimastofna úr úthöfum til hrygningar. Laxaseiði, nýgengin til sjávar, er enn að finna í Hvalfirði á þessum árstíma auk þess að sjóbirtingsstofn ánna er að stórum hluta enn í firðinum og ekki genginn í ferskvatn. Ekki verður séð að ítarleg athugun hafi átt sér stað á áhrifum vítissódans á villta ferskvatnsstofna fjarðarins, hvorki af hendi Rastar né Hafrannsóknastofnunar. Það er hins vegar á allra vitorði að um er að ræða baneitrað efni, gjarnan notað sem stíflueyðir, og getur haft mikil áhrif á flestar lífverur. Rannsóknir frá Bretlandseyjum gefa til kynna að ungviði fiska eru sérstaklega viðkvæm fyrir slíkum eiturefnum.
En af hverju Ísland, og af hverju Hvalfjörður?
Það er rétt að geta þess að umsóknir um rannsóknarleyfi, svipaðar þeim sem Röst leggur nú fyrir í Hvalfirði, hafa farið inn á borð annarra Evrópulanda. Þar hefur þeim verið synjað umsvifalaust enda myndu ríki Evrópusambandsins aldrei leyfa slíka eitrun innan sinnar lögsögu samkvæmt þeim lögum sem þar gilda. Því er líklegast rétt að spyrja sig hvort umsókn Rastar brjóti hreinlega í bága við þær reglugerðir sem íslensk stjórnvöld hafa undirgengist. Það að hella eitri í fjörð er einfaldlega eitthvað sem engin þjóð með þokkalega samvisku vill láta bendla sig við. Eftir því sem næst verður komist er samsvarandi rannsókn fyrirhuguð í einu ríki Bandaríkjanna á svipuðum tíma, og hefur sú rannsókn hlotið harða gagnrýni bæði náttúrverndarsamtaka og aðila sem stunda sjálfærar veiðar á þeim slóðum.
Í kynningum Rastar hefur einmitt komið fram á Ísland hafi orðið fyrir valinu vegna þeirra náttúrugæða sem þar er að finna. Meðal annars hreina og kalda firði, góðar náttúrulegar aðstæður og ekki síst hreina ímynd Íslands út á við. Því má segja að rök fyrirtækisins fyrir því að velja Ísland og fremja verknaðinn í Hvalfirði séu einmitt þau sömu og ættu að nægja til að hafna rannsóknarleyfinu frá fyrirtækinu.
Á fyrrnefndum kynningarfundi fyrirtækisins með veiðifélögunum talaði meðal annars starfsfólk Hafrannsóknastofunar fyrir hönd Rastar. Þar voru starfsmennirnir spurðir um ástæðuna fyrir því að Hvalfjörður hafi orðið fyrir valinu. Ástæðan sem gefin var einföld: Aðrir firðir sem komu til greina voru einfaldlega orðnir of mengaðir af lífrænum úrgangi vegna sjókvíaeldis.
Það er nefnilega það.
Af ábyrgð og ímynd
Í bréfi frá Veiðifélagi Kjósarhrepps sem sent var Utanríkisráðuneytinu í byrjun desember sl. kemur fram að félagið áskilur sér rétt til málshöfðunar ef neikvæð umhverfisáhrif verða af eitruninni. Slíkar skaðabætur, fyrir utan hið óaftukræfa umhverfistjón, gætu orðið gríðarlega háar, og væntanlega myndu önnur veiðifélög og hagmunaaðilar á svæðinu fylgja í kjölfarið. Í þessu samhengi má geta þess að hlutafé Rastar nemur 500.000 kr, og aðspurður svaraði fulltrúi fyrirtækisins engu um það hvort það hefði burði til að mæta slíkum skaðabótakröfum. Ekki verður betur séð en að fyrirtækið gangi til verks án trygginga, enda vandséð að nokkuð tryggingafélag myndi vilja gangast í ábyrgðir fyrir því að hella 20 tonnum af eitri í íslenskan fjörð til þess eins að kanna afleiðingarnar. Væntanlega myndu því slíkar skaðabótagreiðslur, ef til þeirra kæmi, þá falla á íslenska skattgreiðendur.
Samkvæmt heimildum greinahöfundar hefur Sveitarstjórn Kjósarhrepps lýst yfir miklum áhyggjum vegna rannsóknarinnar og hefur fyrirspurnum til Utanríkisráðuneytisins ekki verið svarað. Hvernig sem á það er litið, og burtséð frá því hvort ásetningur tilraunarinnar sé góður eður ei, þá er einfaldlega verið að setja eitur í fjörðinn. Slíkt getur haft mjög neikvæð áhrif á ímynd svæðisins, þá blómlegu ferðaþjónustu sem blómstrar í Kjósinni, og jafnframt er verknaðurinn í hreinni andstöðu við þau sjálfbæru markmið sem sveitarfélagið og íbúarnir í Kjósarhreppi hafa sett sér út á við.
Rétt er að geta þess að greinahöfundur er hagsmunaaðili í Hvalfirði og hefur setið kynningarfund á vegum Rastar. Í því samhengi er sanngjarnt að geta þess að Röst hefur svarað fyrirspurnum undirritaðs fljótt og vel eftir að málið kom upp. Markmið rannsóknarinnar er að mati Rastar eflaust göfugt fyrir mannkynið í heild, en það er einfaldlega óásættanlegt að rannsókn sem þessi feli í sér mengun og notkun á eitruðum efnum sem ekki eru æskileg í náttúru landsins.
Það er von mín að þær stofnanir sem munu veita umsögn í málinu skoði vel hvort rannsókn Rastar sé í samræmi við þær alþjóðlegu reglur sem hérlend stjórnvöld hafa undirgengist. Jafnframt að Utanríkisráðherra spyrni við fótum og skapi heilbrigt umsagnarferli í málum sem þessum. Mikið fjármagn er í umferð þegar kemur að lausnum í loftlagsmálum en gæta þarf þess að þær rannsóknir sem þarf að framkvæma skaði ekki hagsmuni íbúa og íslenska náttúru. Vandséð er að eitrun á slíkum skala sem hér um ræðir falli í þann flokk.
Höfundur er leigutaki Laxár í Kjós og Bugðu.
Grein af vef visir.is
Kjalarnesið á ís
|
6 |
Kjalarnesið á ís
Kjalnesingar kusu að sameinast Reykjavík fyrir u.þ.b. aldarfjórðungi, til að tryggja betri þjónustu og áframhaldandi uppbyggingu sem talið var að myndi ekki verða undir merkjum Kjalarneshrepps.
Fyrir sameininguna var samþykkt stækkun Grundarhverfis. Um 50 lóðir voru í boði. Ákall hefur verið um það á Kjalarnesinu síðustu 18 ár að bjóða lóðir til að viðhalda eðlilegri þróun um íbúafjölda. Þrátt fyrir að um 20 lóðir séu til þá fæst engin vegna mögulegra fornminja eða vegna ófrágengins skipulags. Enginn vilji hefur verið til að bæta þar úr. Á þessum tíma hefur nemendum Klébergsskóla fækkað úr tæpum 200 í rúma 100.
Þessi þróun veldur minni möguleikum á fjölbreyttu íþrótta- og tómstundastarfi, lakari félagslegri stöðu barna, minni þjónustu á Kjalarnesi og flótta barnafjölskyldna. Ætla má af samkomulagi því sem gert var á milli Kjalarneshrepps og Reykjavíkurborgar fyrir sameininguna að áframhald yrði á uppbyggingu og um leið yrði þjónusta aukin í samræmi við fjölgun íbúa.
Í dag eru almenningssamgöngur á Kjalarnesi bornar uppi af landsbyggðarstrætó. Á upphafsárum landsbyggðarstrætó áttu Kjalnesingar von á að enginn strætó kæmi ef það væri ófært til Akureyrar. Eitthvað hafa ráðamenn séð að sér og dugar að það sé ófært undir Hafnarfjalli til að strætó sjáist ekki. Áreiðanlegri er þjónustan nú ekki.
Sjálfbærni hverfisins er ekki áhugamál núverandi valdhafa borgarinnar. Gjarnan hafa Kjalnesingar talað um að Kjalarnesið gleymist alltaf. Ég tel að málið sé alvarlegra en það og Kjalarnesinu vísvitandi haldið til hliðar, nánast á ís. Það passar ekki inn í núverandi mynd uppbyggingar í Reykjavík um þéttingu og borgarlínu.
Miðflokkurinn leggur áherslu á að úthverfin fái líka að þróast, eflast og styðja við þá byggð sem er þar nú þegar. Á Kjalarnesi eru miklir möguleikar fyrir eðlilega uppbyggingu sem getur gert Kjalarnesið sjálfbærara gagnvart þjónustu og atvinnu. Til þess þarf að skipuleggja íbúalóðir og atvinnulóðir við Grundarhverfi.
X-M fyrir meira Kjalarnes.
Höfundur er í 5. sæti Miðflokksins í Reykjavík.
Að vera, eða að vera ekki
|
1080 |
Að vera, eða að vera ekki
Að vera, eða að vera ekki hluti Reykjavíkurborgar, það er heitasta umræðuefnið hér á Kjalarnesi. En hvers vegna er þetta Spurning?
Við sameiningu sveitarfélaganna Reykjavíkur og Kjalarneshrepps voru lagðar fram hugmyndir um uppbyggingu og aukna þjónustu. Stóru mál sameiningarinnar voru aukin íbúabyggð, atvinnuuppbygging, aukin þjónusta og loforð um að kreista fram Sundabraut innan fárra ára.
Í u.þ.b. 18 ár hafa ekki verið íbúðalóðir í boði þrátt fyrir að til eru um 20 lóðir í og við Grundarhverfi. Um þessar mundir er að hefjast bygging fjölbýlishúss á lóð sem náði inn á einkaland. Með 2 ára vinnu landeigandans tókst að koma lóðinni í sölu. Ekki var þar um að ræða mikinn áhuga borgarinnar til að koma lóðinni í notkun.
Ekki hefur verið unnið í skipulagsmálum til að viðhalda nauðsynlegri og eðlilegri þróun íbúabyggðar í Grundarhverfi sem hefur leitt af sér fækkun nemenda í Klébergsskóla úr um 190 börnum þegar flest var og í rúm 100 börn sem er staðan í dag. Sama er um leikskólann að segja, þar hefur verið veruleg fækkun barna frá því sem áður var.
Á sama tíma vilja barnafjölskyldur fjölbreytt íþrótta- og tómstundastarf í hverfinu fyrir börnin, sem reynist erfitt vegna fárra barna.
Ungt fólk sem er alið upp í hverfinu hefur lítil tækifæri til að setjast að með sína fjölskyldu. Atvinnuuppbygging í hverfinu hefur ekki orðið. Oft hefur heyrst af fólki sem leitar atvinnulóða við hverfið en engar sagðar til, samt eru 3 til.
Á vakt Reykjavíkurborgar hefur Víðinesi og Arnarholti verið lokað, stórum vinnustöðum. Kjalarneshreppur var með gámastöð sem Reykjavíkurborg lokaði árið 2011, sem fellur í flokkinn minni þjónusta við íbúa. Mótvægisaðgerðir tóku mörg ár.
Þjónusta í almenningssamgöngum á Kjalarnesi er borin uppi af landsbyggðastrætó, sem, á tímabili, kom ekki ef ófært var fyrir norðan. Strætó er lítið notaður af Kjalnesingum vegna hve strjálar ferðirnar eru og ónákvæmt vagnakerfið er.
Árið 1997 í aðdraganda kosninga að sameiningunni sagði þáverandi borgarstjóri að Sundabraut væri forsenda sameiningar og að Sundabrautin yrði komin innan fárra ára. Það eina sem við Kjalnesingar höfum upplifað af Sundabraut er að unnið hefur verið gegn henni af hendi meirihluta borgarstjórnar.
Nú eru kosningar fram undan, við sjáum engin merki þess að Kjalarnesið verði á kortum frambjóðenda nú frekar en fyrr.
Guðni Ársæll Indriðason Formaður Íbúasamtaka Kjalarness
Vegna ummæla!
|
1122 |
Vegna ummæla!
Vegna ummæla sem átti sér stað á Víglínunni í dag hjá borgarfulltrúa Viðreisnar þar sem ranglega var haldið fram að ég hafi samþykkt hraðalækkandi tillögur í heild sinni fyrir borgina vil ég koma á framfæri leiðréttingu.
Ég sem formaður Íbúasamtaka Kjalarness hef ekki með neinu móti samþykkt hraðalækkandi aðgerðir meirihluta borgarstjórnar í heild sinni.
Á 9. fundi Íbúaráðs Kjalarness var erindi frá umhverfis- og skipulagssviði tekið fyrir og gerð eftirfarandi bókun, sem á eingöngu við íbúagötur á Kjalarnesi auk „skólagötunnar“ Vallargrundar:
"Íbúaráðið tekur vel í hraðalækkandi tillögur fyrir hverfið. Vallargrund milli Esjuskála og Klébergsskóla hefur hvorki gangstétt né stíg fyrir gangandi vegfarendur. Það hefur skapað hættulegar aðstæður fyrir íbúa og börn sem hafa nýtt veginn meðal annars til að ganga í skólann í átökum líkt og „Göngum í skólann“.
Því leggur íbúaráðið áherslu á að farið verði í hraðalækkandi aðgerðir í Vallargrund og gerð verði gönguleið þeim samhliða. Íbúaráð Kjalarness óskar framvegis eftir átta vika vikna umsagnarferli."
Þessar tillögur frá meirihluta borgarinnar voru lagðar fram án nokkurrar kynningar og með stuttum umsagnartíma.
Það vekur athygli að hægt er að muna eftir kjalarnesinu á eigin hátíðisdögum þegar það hentar en er annars gleymt og grafið hjá meirihluta borgarinnar. T.d. engin viðbrögð hafa verið vegna göngustígs með Vallargrund sem Íbúaráðið óskaði eftir fyrir rétt tæplega hálfu ári með þessari bókun frá 8. okt 2020.
Guðni Ársæll Indriðason
Formaður íbúasamtaka Kjalarness
Þóri á þing.
 |
368 |
Þóri á þing.
Í þeirri þjóðfélagslegri stöðu sem við erum komin í eru það vissulega mörg mál sem hvíla á okkur Kjalnesingum ekki síður en öðrum þjóðfélagsþegnum. Eitt einstakt baráttumál hefur þó verið ofarlega á baugi síðustu misseri en það eru umferðaröryggismálin hér á Kjalarnesi. Nú eru um tveir áratugir síðan okkur var gefið loforð um Sundabraut. Síðan þá hefur Sundabraut og uppbygging Vesturlandsvegar verið handan við hornið en lítið borið á efndum um framkvæmdir. Í dag er umferðarþunginn orðinn þvílíkur og öryggismálin í ólestri að aðeins er tímaspursmál hvenær næsta slys verður. Það er sorglegt að hafa ekki náð eyrum stjórnmálamanna varðandi þetta brýna mál okkar.
{mosimage}Það er nokkuð síðan að við Kjalnesingar höfum átt frambjóðendur ofarlega á lista stjórnmálaflokka til Alþingis. Við alþingiskosningarnar n.k. laugardag er heimamanninn Þórir Ingþórsson, Esjugrund 52 í þriðja sæti á lista framsóknarmanna í okkar kjördæmi. Þórir hefur barist ötullega fyrir málefnum okkar Kjalnesinga sem varaformaður hverfisráðsins og er ekki neinn vafi á að hann sem þriðji maður á listanum geti haft veruleg áhrif á hagsmunamál okkar ef við veitum Framsóknarflokknum brautargengi.Styðjum framsóknarmanninn Þóri á þing.
Vaknaðu herra samgönguráðherra
|
303 |
Vaknaðu herra samgönguráðherra
Þessi grein er skrifuð af Þóri Ingþórssyni varaformanni Hverfisráðs Kjalarness og birtist í Morgunblaðinu fyrir nokkru.
Samgöngur til og frá höfuðborginni
Að undanförnu hafa átt sér stað talsverðar umræður um samgöngumál og umferðaröryggi. Sú umræða hefur oftar en ekki skapast í framhaldi af slysum eða umferðaróhöppum og inn í þá umræðu blandast eðlilega samgöngur til og frá Reykjavík. Það er því hryggilegt að sjá hversu litla áherslu stjórnvöld leggja á frekari samgöngubætur til og frá höfuðborginni okkar. Samtök Sveitarfélaga á Vesturlandi hafa síðastliðin ár lagt mikla áherslu á mikilvægi tvöföldunar á þjóðvegi 1 frá Holtavörðuheiði að Kollafirði. Hafa samtökin bent á mikilvægi þess að hefjast framkvæmda sem fyrst vegna þeirrar miklu aukningar á þungaflutningum á þessum slóðum síðastliðin ár. Hafa önnur samtök, þar á meðal íbúasamtökin á Kjalanesi sem og Hverfisráð Kjalarness, sent frá sér ályktanir sem snúa að þessum málum.
Slit og slysahætta
Í dag er ekkert flutningaskip sem siglir úti fyrir ströndum Íslands með viðkomu í helstu höfnum hringinn í kringum landið. Það er eðlilegt að vöruflutningar hafi færst í auknum mæli inn á þjóðvegakerfið vegna krafna um ferskleika vöru við afhendingu. Staðreyndin er hins vegar sú að þróunin hefur leitt til þess að allir flutningar fara landleiðina því ekki hefur þótt hagkvæmt að aðeins hluti vöruflutninga sé á hafi úti. Allir flutningar fara því landleiðina með þeirri miklu umferð sem því fylgir og ómældu sliti á vegakerfinu. Þessir flutningabílar eru allt að 50 tonn fullhlaðnir á meðan meðalfólksbíllinn er innan við 2 tonn. Hver maður sér hina auknu slysahættu sem af þessu hefur hlotist. Það er því löngu tímabært að kanna kosti þess að niðurgreiða strandsiglingar með opinberu fé því talsverður sparnaður hlýtur að koma á móti vegna minna slits á vegakerfi landsmanna og vegna minni slysahættu. Þetta er sú alvarlega staðreynd sem blasir við okkar í dag – flutningar á vörum og sjávarfangi fara þvers og kruss um þjóðvegi landsins, flestir með viðkomu í höfuðborginni, og aldrei kemur Sundabraut.
Hefjumst handa við tvöföldun þjóðveganna til og frá Reykjavík
Ég tel að á meðan samgönguráðherra er að velta fyrir sér legu Sundabrautar og því hvort innheimta eigi veggjald vegna þeirrar framkvæmdar þá gæti hann byrjað að gera vegina til og frá höfuðborginni sómasamlega. Hann gæti byrjað nú þegar að tvöfalda akreinar frá Borgarnesi að Reykjavík, þ.e. að þeim stað sem Sundabraut kemur upp á Kjalarnes. Vesturlandsvegur í þeirri mynd sem hann er í nú gengur ekki og þolir enga bið. Hið sama á við um Suðurlandsveg til Selfoss. Við höfum horft upp á svo mörg alvarleg slys á þessum vegaköflum undanfarin ár og alltaf þyngist umferðin.
Landsmenn eru orðnir langþreyttir á aðgerðaleysi samgönguyfirvalda og vilja skýr svör og ákvarðanir.
Því segi ég vaknaðu herra samgönguráðherra. Slysin gera ekki boð á undan sér.
Þórir Ingþórsson
Esjugrund 52
116 Kjalarnesi
Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans
 |
52 |
Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans
Marta Guðjónsdóttir fulltrúi sjálfstæðismanna í Hverfaráði Kjalarness skrifaði grein sem birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.
{mosimage}
Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans
Ég hef setið í hverfisráði Kjalarness á þessu kjörtímabili og fylgst þar með þeim vinnubrögðum R-listans er lúta að málefnum íbúanna. Þau vinnubrögð geta ekki fengið aðra umsögn en vítaverð vanræksla. Tekið hefur verið á brýnustu hagsmuna- og öryggismálum íbúanna með fullkomnu sinnuleysi og framtaksleysi og endalausum innantómum loforðum sem flest, ef ekki öll, hafa lent upp í erminni.
Kjalnesingar hlunnfarnir
Sú var tíðin, 1998, að fyrrverandi borgarstjóri, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, hafði uppi fjálglega frasa um gagnkvæma hagsmuni, beggja sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjalarness, af sameiningunni.
En nú er öldin önnur: R-listanum hefur ekki þótt neitt sjálfsagðara en að svíkja flest loforð gagnvart Kjalnesingum og brjóta á þeim samninga, m.a. þann samning sem sveitarfélögin gerðu með sér við sameininguna. Kjalnesingar hafa svo sannarlega fengið að reyna að þeir eru olnbogabarn borgarinnar. Nú er svo komið að margir málsmetandi Kjalnesingar, telja sig og sveitunga sína hafa heldur betur verið hlunnfarna, og eru farnir að efast um réttmæti sameiningarinnar.
Öryggismál í ólestri
Kjalarnesið er beinlínis lífshættulegt íbúasvæði, börnum, unglingum og fullorðnum. Það er oft stórhættulegt ökumönnum og farþegum þeirra að hægja mikið á sér á Vesturlandsveginum og beygja síðan inn í Grundarhverfið vegna ógnarhraða og sívaxandi umferðar, sífellt stærri og fleiri vöruflutningabíla, að ekki sé nú talað um aðra og fáfarnari afleggjara Vesturlandsvegar á Kjalarnesi.
Sjálfstæðismenn í umhverfisráði lögðu fram tillögur um úrbætur í umferðaröryggismálum á Kjalarnesi 22. febrúar sl., en R-listinn frestaði tillögunni. Það er dæmigerð afstaða þeirra þegar málefni Kjalarness eru annars vegar.
Börn og unglingar á Kjalarnesi hafa reynt eftir megni að leika knattspyrnu í moldarsvaði meðfram Vesturlandsveginum þar sem umferðarþunginn er gífurlegur. Þar er ekki einu sinni rolluheld girðing og svo stutt í þjóðveginn að boltinn fer oft út á og yfir veginn. Börnin og unglingarnir hafa þolinmóð beðið eftir, einum einasta, þokkalegum sparkvelli frá því slíkum velli var lofað fyrir tveimur árum. En þar er líklega til of mikils mælst, enda bólar ekkert á vellinum.
Margsvikin loforð
Meira en helmingur vegakerfisins á Kjalarnesinu er malarvegir eins og tíðkuðust í Reykjavík áður en Geir Hallgrímsson, þáverandi borgarstjóri, útrýmdi slíkum götum og vegum á sjöunda áratug síðustu aldar. Nýbyggingin við grunnskóla hverfisins, Klébergsskóla, heldur ekki vatni og hefur ekki gert það frá því hún var tekin í notkun.
Fjögur ár, samfleytt, frestaðist skólahald við Klébergsskóla vegna seinkunar á framkvæmdum við skólann. Skólalóð Klébergsskóla er algjörlega ófrágengin, þrátt fyrir margítrekuð loforð um frágang hennar. Leikskólinn sem upphaflega og réttilega átti að verða þriggja deilda, var minnkaður niður í tveggja deilda skóla með þeim afleiðingum að hann er nú þegar orðinn of lítill. Aðkoman að honum er kennslubókardæmi í slysagildrum fyrir börn og fullorðna.
Enn hefur ekki verið lokið við gangstéttagerð og ýmsan annan frágang við götur Grundarhverfis þó nú hafi í mörg ár tíðkast í Reykjavík og öðrum bæjarfélögum að ganga frá slíkum framkvæmdaatriðum áður en íbúar flytja í hið nýja hverfi. Og svona gæti ég lengi haldið áfram. Allt er á sömu bókina lært.
Korter fyrir kosningar
Ekkert af þessu er þó aðalatriðið hér: Aðalatriðið er sjálfumgleði og hroki þeirra fulltrúa R-listans sem fimmtudaginn 23. mars sl. létu loks draga sig upp á Kjalarnes á kosningafund, korter fyrir kosningar, hlusta þar á umkvartanir íbúanna, - en tóku síðan til máls og töluðu fjálglega um sínar fallegu framtíðarhugsjónir, en létu umkvartanirnar íbúanna sem vind um eyru þjóta.
Slík framkoma sýnir fádæma valdhroka og er því frágangssök.
Það er athyglisvert, að mörg - jafnvel flest - þeirra úrlausnarefna sem hér koma til álita, kosta borgina óverulegar fjárhæðir miðað við öryggishagsmuni Kjalnesinga. Spurningin snýst því ekki um fjármuni, heldur áhuga á velferð borgaranna og að staðið sé við gerða samninga.
Við sjálfstæðismenn teljum það sjálfsagða skyldu okkar að standa við samninga og gefin loforð. Við viljum láta verkin tala, teljum það skyldu okkar að hlusta á íbúa borgarinnar, forgangsraða verkefnum og framkvæma án tafar það sem er aðkallandi.og varðar öryggi borgarbúa. Við munum því standa við þau fyrirheit á Kjalarnesinu sem R-listinn hefur svikið.
Greinin birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.
VIÐBURÐIR
ÍBÚASAMTÖK KJALARNESS
