Vetrarfrí Klébergsskóla er framundan og hefst fimmtudaginn 20. febrúar. Í því tilefni verður FRÍTT fyrir alla í Klébergslaug frá opnun kl. 15. til 19. bæði fimmtudag og föstudag. Fjölmennum í stuð og stemmingu í sundi og prófum nýja pottinn sem tekinn var í notkun á dögunum.

Sjá einnig: Fjölskyldan saman í vetrarfríi

Guðsþjónusta verður í Brautarholtskirkju·sunnudaginn 23. febrúar kl. 11:00.·Prestur er sr. Gunnar Kristjánsson. Félagar úr·Karlakór Kjalnesinga leiða söng. Organisti er Páll Helgason.

Brautarholtskirkja á Kjalarnesi má teljast afkomandi fyrstu kirkju á Íslandi, þeirrar kirkju sem suðureyski landnámsmaðurinn Örlykur Hrappsson reisti  á Esjubergi skömmu fyrir árið 900 og frá segir í Landnámu og víðar.·Í Brautarholti hefur sennilega verið kirkja frá því á miðöldum. Kirkjan er timburkirkja, reist árið 1857 í stíl síns tíma af Eyjólfi Þorvarðarsyni bónda og merkum kirkjusmið frá Bakka á Kjalarnesi. Kirkjunni hefur lítt verið breytt frá upphafi en var endurbyggð og færð til fyrra horfs árið 1987.

Fyrsti prestur til að þjóna í þessari kirkju var sálmaskáldið sr. Helgi Hálfdánarson en hann var sóknarprestur á árunum 1855 til 1858. Að öðrum ólöstuðum er þjóðskáldið sr. Matthías Jochumson þó hvað merkastur en hann þjónaði á árunum 1867 til 1873.

Fjölbreytt dagskrá fyrir alla fjölskylduna verður í boði hjá frístundamiðstöðvum og menningarstofnunum borgarinnar í vetrarfríi grunnskólanna 20. og 21. febrúar.

Í vetrarfríinu bjóða frístundamiðstöðvarnar upp á fjölbreytta fjölskyldudagskrá með leikjum, kaffihúsi og tónlist. Menningarstofnanir bjóða fjölskyldum grunnskólabarna frítt inn á sýningar. Þá verður frítt fyrir grunnskólabörn og fjölskyldur þeirra í sundlaugarnar báða vetrarfrísdagana frá kl. 13:00 - 16:00 og lyftur á skíðasvæðum Bláfjalla verða opnaðar fyrr en venjulega eða kl. 12:00. 
Í Fjölskyldu- og húsdýragarðinum má svo bregða sér ókeypis í hringekju.

Hér má skoða dagskrá frístundamiðstöðvanna og menningarstofnana borganna fyrir börn og fullorðna í vetrarfríinu:

Stuð og stemning í sundi! 

Sundlauganótt erður haldin laugardagskvöldið 15. febrúar og verður boðið upp á skemmtilega dagskrá sem mun skapa einstaka stemningu í laugunum.

Mögnuð dagskrá verður í Álftaneslaug, Lágafellslaug, Árbæjarlaug, Breiðholtslaug, Grafarvogslaug, Laugardalslaug, Sundhöll

Reykjavíkur og Ylströndinni þar sem ljós, myrkur og gleði verða allsráðandi. Íbúar og gestir borgarinnar á öllumaldri geta notið dagskrárinnar frá átta til miðnættis sér að kostnaðarlausu.

Meðal viðburða er öldudiskó í Álftaneslaug, Zumba í Lágafellslaug, skvettuleikar í Grafarvogslaug, tónleikar í Laugardalslaug og slökun á Ylströndinni. Gestir eru hvattir til að taka þátt með því að dansa, syngja eða slaka á og njóta stundarinnar.

Allar sundlaugar í Reykjavík eru opnar á Sundlauganótt og er gestum boðið að koma og njóta notalegrar stemningar. Frítt er inn frá klukkan átta til miðnættis. Sundlauganótt er síðasti viðburður Vetrarhátíðar sem var sett fimmtudaginn 6. febrúar með tendrun 10 ljósalistaverka. Ljósaverkin lýsa upp fegurð borgarinnar á skemmtilegan máta en verkin eru öll í göngufæri við hvert annað. Njóta má skammdegis febrúarmánaðar með ljósagöngu milli ljósalistaverkanna til miðnættis 15. febrúar.

Komdu, sjáðu og upplifðu sundlaugarnar á nýjan og skemmtilegan hátt á Sundlauganótt!

Aðalfundur Sögufélagsins Steina verður haldinn í félagsheimilinu Fólkvangi fimmtudaginn 27. febrúar og hefst stundvíslega kl. 20:00.

Dagskrá eru venjuleg aðalfundarstörf. Erindi kvöldsins flytur sr. Gunnþór Þ. Ingason sérþjónustuprestur um Heilagan Kolum Killa en þegar Örlygur Hrappsson reisti Esjubergskirkju var
hún helguð Guði og heilögum Kolum Killa. Nálgast má erindi sr. Gunnþórs hér. 

Guðsþjónusta verður í Brautarholtskirkju·sunnudaginn 26. janúar kl. 11:00.·Prestur er sr. Gunnar Kristjánsson. Félagar úr·Karlakór Kjalnesinga leiða söng. Organisti er Páll Helgason.

Aðkoma opinberra aðila

Kynning og undirbúningur málsins

En af hverju Ísland, og af hverju Hvalfjörður?

Af ábyrgð og ímynd

Samgöngur til og frá höfuðborginni

Að undanförnu hafa átt sér stað talsverðar umræður um samgöngumál og umferðaröryggi. Sú umræða hefur oftar en ekki skapast í framhaldi af slysum eða umferðaróhöppum og inn í þá umræðu blandast eðlilega samgöngur til og frá Reykjavík. Það er því hryggilegt að sjá hversu litla áherslu stjórnvöld leggja á frekari samgöngubætur til og frá höfuðborginni okkar. Samtök Sveitarfélaga á Vesturlandi hafa síðastliðin ár lagt mikla áherslu á mikilvægi tvöföldunar á þjóðvegi 1 frá Holtavörðuheiði að Kollafirði. Hafa samtökin bent á mikilvægi þess að hefjast framkvæmda sem fyrst vegna þeirrar miklu aukningar á þungaflutningum á þessum slóðum síðastliðin ár. Hafa önnur samtök, þar á meðal íbúasamtökin á Kjalanesi sem og Hverfisráð Kjalarness, sent frá sér ályktanir sem snúa að þessum málum. 

Slit og slysahætta

Í dag er ekkert flutningaskip sem siglir úti fyrir ströndum Íslands með viðkomu í helstu höfnum hringinn í kringum landið. Það er eðlilegt að vöruflutningar hafi færst í auknum mæli inn á þjóðvegakerfið vegna krafna um ferskleika vöru við afhendingu. Staðreyndin er hins vegar sú að þróunin hefur leitt til þess að allir flutningar fara landleiðina því ekki hefur þótt hagkvæmt að aðeins hluti vöruflutninga sé á hafi úti. Allir flutningar fara því landleiðina með þeirri miklu umferð sem því fylgir og ómældu sliti á vegakerfinu. Þessir flutningabílar eru allt að 50 tonn fullhlaðnir á meðan meðalfólksbíllinn er innan við 2 tonn. Hver maður sér hina auknu slysahættu sem af þessu hefur hlotist. Það er því löngu tímabært að kanna kosti þess að niðurgreiða strandsiglingar með opinberu fé því talsverður sparnaður hlýtur að koma á móti vegna minna slits á vegakerfi landsmanna og vegna minni slysahættu. Þetta er sú alvarlega staðreynd sem blasir við okkar í dag – flutningar á vörum og sjávarfangi fara þvers og kruss um þjóðvegi landsins, flestir með viðkomu í höfuðborginni, og aldrei kemur Sundabraut. 

Hefjumst handa við tvöföldun þjóðveganna til og frá Reykjavík

Ég tel að á meðan samgönguráðherra er að velta fyrir sér legu Sundabrautar og því hvort innheimta eigi veggjald vegna þeirrar framkvæmdar þá gæti hann byrjað að gera vegina til og frá höfuðborginni sómasamlega. Hann gæti byrjað nú þegar að tvöfalda akreinar frá Borgarnesi að Reykjavík, þ.e. að þeim stað sem Sundabraut kemur upp á Kjalarnes. Vesturlandsvegur í þeirri mynd sem hann er í nú gengur ekki og þolir enga bið. Hið sama á við um Suðurlandsveg til Selfoss. Við höfum horft upp á svo mörg alvarleg slys á þessum vegaköflum undanfarin ár og alltaf þyngist umferðin. 

Landsmenn eru orðnir langþreyttir á aðgerðaleysi samgönguyfirvalda og vilja skýr svör og ákvarðanir. 

Því segi ég vaknaðu herra samgönguráðherra. Slysin gera ekki boð á undan sér. 

Þórir Ingþórsson

Esjugrund 52

116 Kjalarnesi

Marta Guðjónsdóttir fulltrúi sjálfstæðismanna í Hverfaráði Kjalarness skrifaði grein sem birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.

{mosimage}

Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans

Ég hef setið í hverfisráði Kjalarness á þessu kjörtímabili og fylgst þar með þeim vinnubrögðum R-listans er lúta að málefnum íbúanna. Þau vinnubrögð geta ekki fengið aðra umsögn en vítaverð vanræksla. Tekið hefur verið á brýnustu hagsmuna- og öryggismálum íbúanna með fullkomnu sinnuleysi og framtaksleysi og endalausum innantómum loforðum sem flest, ef ekki öll, hafa lent upp í erminni.

Kjalnesingar hlunnfarnir

Sú var tíðin, 1998, að fyrrverandi borgarstjóri, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, hafði uppi fjálglega frasa um gagnkvæma hagsmuni, beggja sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjalarness, af sameiningunni.

En nú er öldin önnur: R-listanum hefur ekki þótt neitt sjálfsagðara en að svíkja flest loforð gagnvart Kjalnesingum og brjóta á þeim samninga, m.a. þann samning sem sveitarfélögin gerðu með sér við sameininguna. Kjalnesingar hafa svo sannarlega fengið að reyna að þeir eru olnbogabarn borgarinnar. Nú er svo komið að margir málsmetandi Kjalnesingar, telja sig og sveitunga sína hafa heldur betur verið hlunnfarna, og eru farnir að efast um réttmæti sameiningarinnar.

Öryggismál í ólestri

Kjalarnesið er beinlínis lífshættulegt íbúasvæði, börnum, unglingum og fullorðnum. Það er oft stórhættulegt ökumönnum og farþegum þeirra að hægja mikið á sér á Vesturlandsveginum og beygja síðan inn í Grundarhverfið vegna ógnarhraða og sívaxandi umferðar, sífellt stærri og fleiri vöruflutningabíla, að ekki sé nú talað um aðra og fáfarnari afleggjara Vesturlandsvegar á Kjalarnesi.

Sjálfstæðismenn í umhverfisráði lögðu fram tillögur um úrbætur í umferðaröryggismálum á Kjalarnesi 22. febrúar sl., en R-listinn frestaði tillögunni. Það er dæmigerð afstaða þeirra þegar málefni Kjalarness eru annars vegar.

Börn og unglingar á Kjalarnesi hafa reynt eftir megni að leika knattspyrnu í moldarsvaði meðfram Vesturlandsveginum þar sem umferðarþunginn er gífurlegur. Þar er ekki einu sinni rolluheld girðing og svo stutt í þjóðveginn að boltinn fer oft út á og yfir veginn. Börnin og unglingarnir hafa þolinmóð beðið eftir, einum einasta, þokkalegum sparkvelli frá því slíkum velli var lofað fyrir tveimur árum. En þar er líklega til of mikils mælst, enda bólar ekkert á vellinum.

Margsvikin loforð

Meira en helmingur vegakerfisins á Kjalarnesinu er malarvegir eins og tíðkuðust í Reykjavík áður en Geir Hallgrímsson, þáverandi borgarstjóri, útrýmdi slíkum götum og vegum á sjöunda áratug síðustu aldar. Nýbyggingin við grunnskóla hverfisins, Klébergsskóla, heldur ekki vatni og hefur ekki gert það frá því hún var tekin í notkun.

Fjögur ár, samfleytt, frestaðist skólahald við Klébergsskóla vegna seinkunar á framkvæmdum við skólann. Skólalóð Klébergsskóla er algjörlega ófrágengin, þrátt fyrir margítrekuð loforð um frágang hennar. Leikskólinn sem upphaflega og réttilega átti að verða þriggja deilda, var minnkaður niður í tveggja deilda skóla með þeim afleiðingum að hann er nú þegar orðinn of lítill. Aðkoman að honum er kennslubókardæmi í slysagildrum fyrir börn og fullorðna.

Enn hefur ekki verið lokið við gangstéttagerð og ýmsan annan frágang við götur Grundarhverfis þó nú hafi í mörg ár tíðkast í Reykjavík og öðrum bæjarfélögum að ganga frá slíkum framkvæmdaatriðum áður en íbúar flytja í hið nýja hverfi. Og svona gæti ég lengi haldið áfram. Allt er á sömu bókina lært.

Korter fyrir kosningar

Ekkert af þessu er þó aðalatriðið hér: Aðalatriðið er sjálfumgleði og hroki þeirra fulltrúa R-listans sem fimmtudaginn 23. mars sl. létu loks draga sig upp á Kjalarnes á kosningafund, korter fyrir kosningar, hlusta þar á umkvartanir íbúanna, - en tóku síðan til máls og töluðu fjálglega um sínar fallegu framtíðarhugsjónir, en létu umkvartanirnar íbúanna sem vind um eyru þjóta.

Slík framkoma sýnir fádæma valdhroka og er því frágangssök.

Það er athyglisvert, að mörg - jafnvel flest - þeirra úrlausnarefna sem hér koma til álita, kosta borgina óverulegar fjárhæðir miðað við öryggishagsmuni Kjalnesinga. Spurningin snýst því ekki um fjármuni, heldur áhuga á velferð borgaranna og að staðið sé við gerða samninga.

Við sjálfstæðismenn teljum það sjálfsagða skyldu okkar að standa við samninga og gefin loforð. Við viljum láta verkin tala, teljum það skyldu okkar að hlusta á íbúa borgarinnar, forgangsraða verkefnum og framkvæma án tafar það sem er aðkallandi.og varðar öryggi borgarbúa. Við munum því standa við þau fyrirheit á Kjalarnesinu sem R-listinn hefur svikið.

Greinin birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.