Fjallavinir bjóða til aðventugöngu í Esjunni þann 1. desember 2013!

Mæting er við Esjustofu kl.12:00. Þar verður opið og hægt að kaupa heitt og ljúffengt súkkulaði eftir göngu. Gengið verður upp í skóg og má reikna með að gangan taki um 1 klst.  Sælgætisgerðin Góa býður öllum þátttakendum upp á konfektmola og heppnir göngumenn fara svo heim með konfektkassa að göngu lokinni.

Gleðjumst saman í góðri aðventugöngu um fallegar Esjuhlíðar.

Takið börnin með og skellið upp rauðum jólahúfum!

Sjáumst hress og kát að vanda í Esjunni

Fararstjórar Fjallavina

Hið árlega og vinsæla jólabingó UMFK
verður í Fólkvangi sunnudaginn 1. des kl 11.
Spilað verður um mikinn fjölda vinninga.

Takið daginn frá, síðast var setið í hverju horni. 

Stjórn UMFK

Fréttatilkynning frá Reykjavíkurborg

Frumvarp að fjárhagsáætlun Reykjavíkurborgar byggir á forsendum Þjóðhagsspár Hagstofu Íslands frá því í júní sl. Náist almenn samstaða um átak til að sporna við víxlverkunum launa og verðlags og þess í stað lögð áhersla á varanlega aukningu kaupmáttar í komandi kjarasamningum geta gjaldskrárhækkanir borgarinnar staðið óbreyttar út næsta ár. Ef forsendur bregðast hins vegar áskilur Reykjavíkurborg sér rétt til að taka gjaldskrár til endurskoðunar á síðari hluta árs 2014. 
Tekið skal fram að einstakt gjald fyrir sund mun þó hækka ásamt aðgangseyri að listasöfnum borgarinnar en þessar gjaldskrár snúa ekki síst að ferðamönnum, þar sem borgarbúum bjóðast kort sem hækka ekki. Sorphirðugjöld hækka á svarta tunnu (óflokkað sorp) en lækka á bláar tunnur (flokkað sorp) en í heildargjaldtöku af sorpi er borginni skylt að láta enda ná saman og standa undir kostnaði við þjónustuna. Þannig má segja að íbúar í Reykjavík hafi val um að  lækka sorphirðugjöld sín umtalsvert með því að flokka heimilissorpið.  Taka ber fram að þrátt fyrir boðaðar gjaldskrárhækkanir hefði Reykjavíkurborg engu að síður verið með ódýrari þjónustu en flest íslensk sveitarfélög.

Reykjavík 14.11. 2013

Nánari upplýsingar veita: 
Sigurður Björn Blöndal, aðstoðarmaður borgarstjóra, í síma: 661 9899
Dagur B. Eggertsson, formaður borgarráðs, í síma: 661 2777

Hópur sjósundsmanna hittist reglulega kl. 18 á föstudögum og kl. 11 á sunnudögum við Klébergslaug. Í gegnum árin hefur alltaf heyrst af einhverjum Kjalnesingum sem þykir frískandi að leggjast til sunds í Hofsvíkinni. Það var svo fyrir rúmu ári að Eiríkur á Skriðu hvatti til þess að áhugasamir hittust við Klébergslaug alla sunnudagakl. 11 til að stunda sjósunds en síðan farið í heita pottinn í sundlauginni til að ná aftur hita í kroppinn. Þeir eru margir sem hafa nýtt sér þetta og umsagnir eins og "tær og mjúkur sjór", "frábær undiralda", "einstakt umhverfi" og "snilldar sundstaður" hafa verið gefnar.

Á dögunum stóð Björgunarsveitin Kjölur fyrir fyrirlestri í Fólkvangi um helstu hættur og fyrstu hjálp í sjósundi. Var Friðrik Theodórsson slökkviliðs og sjúkraflutningamaður fenginn til að fara yfir þessa þætti en áður fóru 24 sundfélagar í sjóinn framan við Klébergslaug. 

Mikill áhugi reyndist vera fyrir fræðslu sem þessari því vel á fimmta tug sjósundskappa og annarra áhugasamra úr Borgarfirði jafnt sem Reykjavík mættu í Fólkvang. Í lokin spunnust fjörugar umræður eins og það að mikilvægt sé að fylgja ákveðnum öryggisreglum í sjósundinu og þekkja sín takmörk. Þá var rætt um mikilvægi þess að fara ekki einn í sjóinn og einnig það hver sé ábyrgð sundmanns gagnvart sundfélaga. Mikilvægt er að hafa grunn reglur um sjósund á áberandi stað þar sem sjósund er stundað.

Það voru saddir og sáttir sundáhugamenn sem fóru af þessum fræðslufundi og beðið var fyrir sérstakar þakkir til Önnu Filbert sem átti hugmyndina að þessu ásamt þökkum til Björgunarsveitarinnar Kjalar sem hafði veg og vanda af framkvæmdinni sem styrkt var af Reykjavíkurborg.

Tíður sjósundsgestur hér, Ásgeir Sæmundsson skrifaði um reynslu sína og er hér gripið niður í greinina hans. “Fyrir flesta sem byrja sjósund er þetta viss áskorun; í upphafi þarf að yfirstíga ákveðinn ótta og reyna á þolmörkin. En sjósund snýst um svo miklu meira en það. Þegar ég lít til baka og hugsa um þann tíma sem liðinn er, geri ég mér grein fyrir því hversu miklu auðugra líf mitt er í dag. Ég hef kynnst yndislegu fólki og eignast fjöldann allan af nýjum vinum. Ég hef fundið heitan sumarsjóinn umlykja líkamann og flotið eins og korktappi í kvöldsólinni. Hef fundið þann innri frið sem fylgir því að synda í hafinu, gleyma stund og stað og endurnærast eftir erfiðan dag. Eftir situr gleði og ánægja.

Það er svo merkilegt að í sjónum er alltaf gleði. Allir eru kátir, allir spjalla og vinátta er sjálfsögð þegar þú syndir með einhverjum. Oft heyrast söngvar óma og hlátrasköll bergmála milli aldanna. Þetta er bara lítið brot af öllu því sem heillar mig og fær mig til að koma aftur og aftur.”  "Hollusta sjósunds er ótvíræð; blóðflæði eykst um líkamann og algengt er að heyra fólk tala um að það hafi grennst eða lagast af húðkvillum eftir að það byrjaði í sjósundi. Sjósund er einnig sagt hafa styrkjandi áhrif á ónæmiskerfið."

Á heimasíðu Sjósunds og sjóbaðsfélags Reykjavíkur www.sjor.is má finna fjölbreyttan fróðleik um sjósund.

Fjölskylduskemmtun verður kl. 13 - 15. Í boði verður safi, popp, nammi og rice crispy kökur.  Verð er kr. 500.- á mann og fer allur ágóðinn til foreldrafélaga Klébergsskóla og Leikskólans Bergs. ATH. enginn aukakostnaður inni á ballinu.

Kl. 20 er húsið opnað fyrir 18 ára og eldri og það verður dansað fram á nótt. Tilvalið tækifæri til að klæða sig upp og sameina vini,fjölskylduna og vinnufélagana. Frábært tækifæri að fara aðeins út fyrir bæinn og skemmta sér saman í frábæru húsi, leyfilegt að vera með eigin veitingar ekki hægt að versla á staðnum.
Verð um kvöldið er aðeins kr.1.000,- á mann og allur ágóðinn fer í að kaupa nýjar kaffikönnur fyrir félagsheimilið Fólkvang.

Félögin á Kjalarnesi
Soffýa Sóley s: 867 2331  soffiath@simnet.is

Aðkoma opinberra aðila

Kynning og undirbúningur málsins

En af hverju Ísland, og af hverju Hvalfjörður?

Af ábyrgð og ímynd

Samgöngur til og frá höfuðborginni

Að undanförnu hafa átt sér stað talsverðar umræður um samgöngumál og umferðaröryggi. Sú umræða hefur oftar en ekki skapast í framhaldi af slysum eða umferðaróhöppum og inn í þá umræðu blandast eðlilega samgöngur til og frá Reykjavík. Það er því hryggilegt að sjá hversu litla áherslu stjórnvöld leggja á frekari samgöngubætur til og frá höfuðborginni okkar. Samtök Sveitarfélaga á Vesturlandi hafa síðastliðin ár lagt mikla áherslu á mikilvægi tvöföldunar á þjóðvegi 1 frá Holtavörðuheiði að Kollafirði. Hafa samtökin bent á mikilvægi þess að hefjast framkvæmda sem fyrst vegna þeirrar miklu aukningar á þungaflutningum á þessum slóðum síðastliðin ár. Hafa önnur samtök, þar á meðal íbúasamtökin á Kjalanesi sem og Hverfisráð Kjalarness, sent frá sér ályktanir sem snúa að þessum málum. 

Slit og slysahætta

Í dag er ekkert flutningaskip sem siglir úti fyrir ströndum Íslands með viðkomu í helstu höfnum hringinn í kringum landið. Það er eðlilegt að vöruflutningar hafi færst í auknum mæli inn á þjóðvegakerfið vegna krafna um ferskleika vöru við afhendingu. Staðreyndin er hins vegar sú að þróunin hefur leitt til þess að allir flutningar fara landleiðina því ekki hefur þótt hagkvæmt að aðeins hluti vöruflutninga sé á hafi úti. Allir flutningar fara því landleiðina með þeirri miklu umferð sem því fylgir og ómældu sliti á vegakerfinu. Þessir flutningabílar eru allt að 50 tonn fullhlaðnir á meðan meðalfólksbíllinn er innan við 2 tonn. Hver maður sér hina auknu slysahættu sem af þessu hefur hlotist. Það er því löngu tímabært að kanna kosti þess að niðurgreiða strandsiglingar með opinberu fé því talsverður sparnaður hlýtur að koma á móti vegna minna slits á vegakerfi landsmanna og vegna minni slysahættu. Þetta er sú alvarlega staðreynd sem blasir við okkar í dag – flutningar á vörum og sjávarfangi fara þvers og kruss um þjóðvegi landsins, flestir með viðkomu í höfuðborginni, og aldrei kemur Sundabraut. 

Hefjumst handa við tvöföldun þjóðveganna til og frá Reykjavík

Ég tel að á meðan samgönguráðherra er að velta fyrir sér legu Sundabrautar og því hvort innheimta eigi veggjald vegna þeirrar framkvæmdar þá gæti hann byrjað að gera vegina til og frá höfuðborginni sómasamlega. Hann gæti byrjað nú þegar að tvöfalda akreinar frá Borgarnesi að Reykjavík, þ.e. að þeim stað sem Sundabraut kemur upp á Kjalarnes. Vesturlandsvegur í þeirri mynd sem hann er í nú gengur ekki og þolir enga bið. Hið sama á við um Suðurlandsveg til Selfoss. Við höfum horft upp á svo mörg alvarleg slys á þessum vegaköflum undanfarin ár og alltaf þyngist umferðin. 

Landsmenn eru orðnir langþreyttir á aðgerðaleysi samgönguyfirvalda og vilja skýr svör og ákvarðanir. 

Því segi ég vaknaðu herra samgönguráðherra. Slysin gera ekki boð á undan sér. 

Þórir Ingþórsson

Esjugrund 52

116 Kjalarnesi

Marta Guðjónsdóttir fulltrúi sjálfstæðismanna í Hverfaráði Kjalarness skrifaði grein sem birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.

{mosimage}

Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans

Ég hef setið í hverfisráði Kjalarness á þessu kjörtímabili og fylgst þar með þeim vinnubrögðum R-listans er lúta að málefnum íbúanna. Þau vinnubrögð geta ekki fengið aðra umsögn en vítaverð vanræksla. Tekið hefur verið á brýnustu hagsmuna- og öryggismálum íbúanna með fullkomnu sinnuleysi og framtaksleysi og endalausum innantómum loforðum sem flest, ef ekki öll, hafa lent upp í erminni.

Kjalnesingar hlunnfarnir

Sú var tíðin, 1998, að fyrrverandi borgarstjóri, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, hafði uppi fjálglega frasa um gagnkvæma hagsmuni, beggja sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjalarness, af sameiningunni.

En nú er öldin önnur: R-listanum hefur ekki þótt neitt sjálfsagðara en að svíkja flest loforð gagnvart Kjalnesingum og brjóta á þeim samninga, m.a. þann samning sem sveitarfélögin gerðu með sér við sameininguna. Kjalnesingar hafa svo sannarlega fengið að reyna að þeir eru olnbogabarn borgarinnar. Nú er svo komið að margir málsmetandi Kjalnesingar, telja sig og sveitunga sína hafa heldur betur verið hlunnfarna, og eru farnir að efast um réttmæti sameiningarinnar.

Öryggismál í ólestri

Kjalarnesið er beinlínis lífshættulegt íbúasvæði, börnum, unglingum og fullorðnum. Það er oft stórhættulegt ökumönnum og farþegum þeirra að hægja mikið á sér á Vesturlandsveginum og beygja síðan inn í Grundarhverfið vegna ógnarhraða og sívaxandi umferðar, sífellt stærri og fleiri vöruflutningabíla, að ekki sé nú talað um aðra og fáfarnari afleggjara Vesturlandsvegar á Kjalarnesi.

Sjálfstæðismenn í umhverfisráði lögðu fram tillögur um úrbætur í umferðaröryggismálum á Kjalarnesi 22. febrúar sl., en R-listinn frestaði tillögunni. Það er dæmigerð afstaða þeirra þegar málefni Kjalarness eru annars vegar.

Börn og unglingar á Kjalarnesi hafa reynt eftir megni að leika knattspyrnu í moldarsvaði meðfram Vesturlandsveginum þar sem umferðarþunginn er gífurlegur. Þar er ekki einu sinni rolluheld girðing og svo stutt í þjóðveginn að boltinn fer oft út á og yfir veginn. Börnin og unglingarnir hafa þolinmóð beðið eftir, einum einasta, þokkalegum sparkvelli frá því slíkum velli var lofað fyrir tveimur árum. En þar er líklega til of mikils mælst, enda bólar ekkert á vellinum.

Margsvikin loforð

Meira en helmingur vegakerfisins á Kjalarnesinu er malarvegir eins og tíðkuðust í Reykjavík áður en Geir Hallgrímsson, þáverandi borgarstjóri, útrýmdi slíkum götum og vegum á sjöunda áratug síðustu aldar. Nýbyggingin við grunnskóla hverfisins, Klébergsskóla, heldur ekki vatni og hefur ekki gert það frá því hún var tekin í notkun.

Fjögur ár, samfleytt, frestaðist skólahald við Klébergsskóla vegna seinkunar á framkvæmdum við skólann. Skólalóð Klébergsskóla er algjörlega ófrágengin, þrátt fyrir margítrekuð loforð um frágang hennar. Leikskólinn sem upphaflega og réttilega átti að verða þriggja deilda, var minnkaður niður í tveggja deilda skóla með þeim afleiðingum að hann er nú þegar orðinn of lítill. Aðkoman að honum er kennslubókardæmi í slysagildrum fyrir börn og fullorðna.

Enn hefur ekki verið lokið við gangstéttagerð og ýmsan annan frágang við götur Grundarhverfis þó nú hafi í mörg ár tíðkast í Reykjavík og öðrum bæjarfélögum að ganga frá slíkum framkvæmdaatriðum áður en íbúar flytja í hið nýja hverfi. Og svona gæti ég lengi haldið áfram. Allt er á sömu bókina lært.

Korter fyrir kosningar

Ekkert af þessu er þó aðalatriðið hér: Aðalatriðið er sjálfumgleði og hroki þeirra fulltrúa R-listans sem fimmtudaginn 23. mars sl. létu loks draga sig upp á Kjalarnes á kosningafund, korter fyrir kosningar, hlusta þar á umkvartanir íbúanna, - en tóku síðan til máls og töluðu fjálglega um sínar fallegu framtíðarhugsjónir, en létu umkvartanirnar íbúanna sem vind um eyru þjóta.

Slík framkoma sýnir fádæma valdhroka og er því frágangssök.

Það er athyglisvert, að mörg - jafnvel flest - þeirra úrlausnarefna sem hér koma til álita, kosta borgina óverulegar fjárhæðir miðað við öryggishagsmuni Kjalnesinga. Spurningin snýst því ekki um fjármuni, heldur áhuga á velferð borgaranna og að staðið sé við gerða samninga.

Við sjálfstæðismenn teljum það sjálfsagða skyldu okkar að standa við samninga og gefin loforð. Við viljum láta verkin tala, teljum það skyldu okkar að hlusta á íbúa borgarinnar, forgangsraða verkefnum og framkvæma án tafar það sem er aðkallandi.og varðar öryggi borgarbúa. Við munum því standa við þau fyrirheit á Kjalarnesinu sem R-listinn hefur svikið.

Greinin birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.