Á borgarstjórnarfundi var samþykkt samhljóða að óska eftir viðræðum við ríkið um framtíð Sundabrautar. Í tillögunni segir að markmið viðræðnanna verði að kostnaðargreina verkefnið, vinna arðsemismat, finna leiðir til fjármögnunar, gera áfangaskiptingu og tímasetja framkvæmdina.

Borgarstjórn samþykkir að óska eftir viðræðum við ríkið um framtíð Sundabrautar og/eða Sundagangna. Markmið viðræðnanna verði að kostnaðargreina verkefnið, vinna arðsemismat, finna leiðir til fjármögnunar, gera áfangaskiptingu og tímasetja framkvæmdina. Arðsemismat taki tillit til þess að með Sundabraut fæst tenging við stór svæði innan borgarmarkanna sem lítið er verið að nýta (Geldinganes og Álfsnes) og sem verða þróunarsvæði til uppbyggingar með vegtengingu við önnur svæði borgarinnar.  Samþykkt að vísa tillögunni til meðferðar borgarráðs.

Borgarfulltrúar Sjálfstæðisflokksins leggja fram svohljóðandi bókun:  Umferðarspár sem gerðar hafa verið um nýtingu Sundabrautar gefa til kynna að um hana muni fara 23.000 til 30.000 bílar á sólarhring árið 2030. Til samanburðar fara um 5.000 bílar um Hvalfjarðargöng á sólarhring, innan við 1.000 bílar fara að meðaltali um Héðinsfjarðargögn á sólarhring og reiknað er með að um 1.200 bílar muni fara um Vaðlaheiðargöng á sólarhring þegar þau opna. Umferðarspár vegna Sundabrautar voru unnar í tengslum við gerð nýs aðalskipulags sem nær til ársins 2030 og er umferðarlíkanið þess vegna miðað við það ár. Nýting Sundabrautar (með göngum eða brú yfir Kleppsvík) er því líkleg til að vera viðunandi og má búast við að arðsemi framkvæmdarinnar verði það einnig. Við arðsemismat verður að líta til þess ávinnings sem Reykjavíkurborg hefur af því að fá vegtengingu við borgarland sem er stærra en marga grunar. Geldinganes er álíka stórt og elsti hluti borgarinnar. Sambærilegt svæði að stærð nær frá Ánanaustum til Rauðarárstígs og frá Sæbraut að Hringbraut. Með tilkomu Sundabrautar verður nesið í góðum tengingum við allt vegakerfi höfuðborgarsvæðisins. Skipulag og nýting Geldinganess, Álfsness og Kjalarness í framtíðinni býður upp á mikla möguleika en forsenda þess er að Sundabraut verði sett í framkvæmd. Í tillögu að aðalskipulagi er Ártúnshöfði merktur sem þróunarsvæði og er gert ráð fyrir 3.200 íbúðum þar. Stefnt er að því að iðnaðarstarfsemi á Höfðanum færist annað. Ekki er í nýju aðalskipulagi sýnt fram á önnur sambærileg atvinnusvæði til uppbyggingar fyrir iðnað. Verði ekki skapaðar aðstæður fyrir iðnrekstur munu stjórnendur augljóslega ekki byggja upp á nýjum stað í borginni. Geldinganes og Álfsnes eru svæði sem eru vel til þess fallin að taka við þeirri starfsemi.

Allur endurvinnanlegur pappír fer framvegis í bláa tunnu eða bláan grenndargám. Hér færð þú allar upplýsingar um hvaða pappír er ekki rusl og hvernig best er að flokka hann og koma honum til endurvinnslu. Þú getur líka pantað bláa tunnu með einum smelli.

Hvaða pappír ER EKKI RUSL?

Jón Gnarr borgarstjóri útnefndi listakonuna Yoko Ono sem heiðursborgara Reykjavíkur við hátíðlega athöfn í Höfða í dag.  Borgarráð samþykkti einróma á fundi sínum í síðustu viku að gera listakonuna að heiðursborgara. Reykjavíkurborg vill með heiðursnafnbótinni þakka Yoko Ono fyrir
dýrmætt framlag hennar til þess að vekja athygli á mikilvægi friðar og mannréttinda í heiminum og fyrir að kjósa Reykjavík sem vettvang til þess að breiða út þann boðskap.  

Hingað til hafa fjórir einstaklingar verið gerðir heiðursborgarar Reykjavíkurborgar; séra Bjarni Jónsson árið 1961, Kristján Sveinsson augnlæknir árið 1975, Vigdís Finnbogadóttir árið 2010 og Erró árið 2012.  Nú bætist heiðursborgarinn Yoko Ono í þennan hóp.  

„Með starfi sínu hefur Yoko Ono beint ljósi friðarins að Reykjavík sem við viljum að standi uppljómuð sem borg friðar og mannréttinda. Það er mér því mikil ánægja að Yoko Ono skuli nú vera gerð að heiðursborgara í Reykjavík. Framlag hennar til friðar- og mannréttindamála í heiminum er einstakt. Friðarsúlan hefur borið hróður Reykjavíkur víða auk þess sem viðurkenningin LennonOno Grant for Peace eru nú veitt í Reykjavík.,“ sagði Jón Gnarr borgarstjóri.

Yoko Ono nýtur alþjóðlegrar viðurkenningar sem tónlistar- og myndlistarmaður sem aðallega hefur unnið með konseptlist. Hún hefur sterk tengsl við Reykjavík í gegnum verkið IMAGINE PEACE TOWER (Friðarsúlan) sem fyrst var kveikt á þann 9. október 2007. Grunnhugmynd verksins er sótt í sameiginlegt lífsstarf Yoko Ono og John Lennon og snýst um útbreiðslu friðarboðskapar í gegnum listir og er verkið tileinkað minningu Lennon.

Í árvissum heimsóknum sínum til Reykjavíkur þegar kveikt hefur verið á Friðarsúlunni hefur Yoko orðið mikilvæg hvatning fyrir borgaryfirvöld og íslenskan almenning um að beita sér í enn meira mæli að friðar og mannúðarmálum.

Viðurkenningin LennonOno Grant For Peace voru veitt á vettvangi höfuðstöðva Sameinuðu þjóðanna í New York þar til árið 2006 að Yoko Ono sýndi enn frekar hlýhug sinn gagnvart Reykjavík í verki með því að ákveða að veita viðurkenninguna annað hvert ár í Reykjavík. Af þessu tilefni hefur hún boðið hingað heim fulltrúum margra helstu mannúðarsamtaka á heimsvísu auk heimsþekktra talsmanna og listamanna sem vinna að bættum mannréttindum og friði.

„Ég þakka ykkur fyrir að gera mig að heiðursborgara í Reykjavík. Það er mér sannur heiður og mikil hvatning í því að halda áfram að góðum málum.Við John trúðum á Nutopíu, sem myndi gera okkur öll að heimsborgurum. En í heiminum er eitt land í hjarta okkar sem ljómar af  hlýju, sannleika og fegurð. Það er Ísland. Í hvert skipti sem ég kem hingað  er ég minnt á hvað er nauðsynlegt og mikilvægast í lífinu. Kærar þakkir, kærar þakkir, þakkir fyrir að vera þau sem þið eruð,“ sagði Yoko Ono þegar hún tók við viðurkenningunni segir í fréttatilkynningu frá Reykjavíkurborg.

Vegagerðinni líst vel á að setja hluta vegaframkvæmda í einkaframkvæmd. Sundabraut er nefnd sem dæmi um verkefni sem gæti hentað til slíks. Lífeyrissjóðir gætu komið að fjármögnun verksins verði ávöxtun tryggð. „Miðað við þær forsendur sem ráðherrann leggur upp með líst okkur vel á að setja hluta vegaframkvæmda í einkaframkvæmd,“ segir Hreinn Haraldsson vegamálastjóri.

Sundabraut gæti stytt norðurleiðina um níu til tíu kílómetra. Þar hefðu menn val um hvort þeir færu um Ártúnsbrekku og Vesturlandsveg eða hina nýju Sundabraut. Júlíus Vífill Ingvarsson borgarfulltrúi segir sér lítast vel á að fara í framkvæmdir við Sundabraut. „Mér líst vel á að fólk hafi val um það hvort það greiðir beint fyrir að nota samgöngumannvirki eða ekki. Sundabraut getur verið góður kostur hvað þetta varðar.“ Júlíus Vífill segir það skoðun langflestra að Sundabraut sé arðbær framkvæmd en menn verði að hafa í huga að stilla gjaldtöku í hóf. Síðustu spár um umferð um Sundabraut, sem eru raunar nokkurra ára gamlar, gera ráð fyrir að 20 til 30 þúsund bílar færu um brautina daglega.

Spurningar vakna um hvaða einkaaðilar gætu verið tilbúnir að taka að sér að fjármagna vegaframkvæmdir. Lífeyrissjóðirnir komu til að mynda að fjármögnun Hvalfjarðarganga. Þórey Þórðardóttir, framkvæmdastjóri Landssamtaka lífeyrissjóða, segir að uppfylli fjárfesting það að vera til hagsbóta fyrir sjóðfélagana séu sjóðirnir tilbúnir að taka þátt, annars ekki. Menn vegi saman áhættu og ávöxtun í hverri fjárfestingu og taki ákvörðun út frá því. Það gildi jafnt um fjárfestingu í vegaframkvæmdum sem öðrum framkvæmdum. 

Sjá nánar á frétt á Vísir.is sem Jóhanna Margrét Einarsdóttir skrifar.

Aðkoma opinberra aðila

Kynning og undirbúningur málsins

En af hverju Ísland, og af hverju Hvalfjörður?

Af ábyrgð og ímynd

Samgöngur til og frá höfuðborginni

Að undanförnu hafa átt sér stað talsverðar umræður um samgöngumál og umferðaröryggi. Sú umræða hefur oftar en ekki skapast í framhaldi af slysum eða umferðaróhöppum og inn í þá umræðu blandast eðlilega samgöngur til og frá Reykjavík. Það er því hryggilegt að sjá hversu litla áherslu stjórnvöld leggja á frekari samgöngubætur til og frá höfuðborginni okkar. Samtök Sveitarfélaga á Vesturlandi hafa síðastliðin ár lagt mikla áherslu á mikilvægi tvöföldunar á þjóðvegi 1 frá Holtavörðuheiði að Kollafirði. Hafa samtökin bent á mikilvægi þess að hefjast framkvæmda sem fyrst vegna þeirrar miklu aukningar á þungaflutningum á þessum slóðum síðastliðin ár. Hafa önnur samtök, þar á meðal íbúasamtökin á Kjalanesi sem og Hverfisráð Kjalarness, sent frá sér ályktanir sem snúa að þessum málum. 

Slit og slysahætta

Í dag er ekkert flutningaskip sem siglir úti fyrir ströndum Íslands með viðkomu í helstu höfnum hringinn í kringum landið. Það er eðlilegt að vöruflutningar hafi færst í auknum mæli inn á þjóðvegakerfið vegna krafna um ferskleika vöru við afhendingu. Staðreyndin er hins vegar sú að þróunin hefur leitt til þess að allir flutningar fara landleiðina því ekki hefur þótt hagkvæmt að aðeins hluti vöruflutninga sé á hafi úti. Allir flutningar fara því landleiðina með þeirri miklu umferð sem því fylgir og ómældu sliti á vegakerfinu. Þessir flutningabílar eru allt að 50 tonn fullhlaðnir á meðan meðalfólksbíllinn er innan við 2 tonn. Hver maður sér hina auknu slysahættu sem af þessu hefur hlotist. Það er því löngu tímabært að kanna kosti þess að niðurgreiða strandsiglingar með opinberu fé því talsverður sparnaður hlýtur að koma á móti vegna minna slits á vegakerfi landsmanna og vegna minni slysahættu. Þetta er sú alvarlega staðreynd sem blasir við okkar í dag – flutningar á vörum og sjávarfangi fara þvers og kruss um þjóðvegi landsins, flestir með viðkomu í höfuðborginni, og aldrei kemur Sundabraut. 

Hefjumst handa við tvöföldun þjóðveganna til og frá Reykjavík

Ég tel að á meðan samgönguráðherra er að velta fyrir sér legu Sundabrautar og því hvort innheimta eigi veggjald vegna þeirrar framkvæmdar þá gæti hann byrjað að gera vegina til og frá höfuðborginni sómasamlega. Hann gæti byrjað nú þegar að tvöfalda akreinar frá Borgarnesi að Reykjavík, þ.e. að þeim stað sem Sundabraut kemur upp á Kjalarnes. Vesturlandsvegur í þeirri mynd sem hann er í nú gengur ekki og þolir enga bið. Hið sama á við um Suðurlandsveg til Selfoss. Við höfum horft upp á svo mörg alvarleg slys á þessum vegaköflum undanfarin ár og alltaf þyngist umferðin. 

Landsmenn eru orðnir langþreyttir á aðgerðaleysi samgönguyfirvalda og vilja skýr svör og ákvarðanir. 

Því segi ég vaknaðu herra samgönguráðherra. Slysin gera ekki boð á undan sér. 

Þórir Ingþórsson

Esjugrund 52

116 Kjalarnesi

Marta Guðjónsdóttir fulltrúi sjálfstæðismanna í Hverfaráði Kjalarness skrifaði grein sem birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.

{mosimage}

Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans

Ég hef setið í hverfisráði Kjalarness á þessu kjörtímabili og fylgst þar með þeim vinnubrögðum R-listans er lúta að málefnum íbúanna. Þau vinnubrögð geta ekki fengið aðra umsögn en vítaverð vanræksla. Tekið hefur verið á brýnustu hagsmuna- og öryggismálum íbúanna með fullkomnu sinnuleysi og framtaksleysi og endalausum innantómum loforðum sem flest, ef ekki öll, hafa lent upp í erminni.

Kjalnesingar hlunnfarnir

Sú var tíðin, 1998, að fyrrverandi borgarstjóri, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, hafði uppi fjálglega frasa um gagnkvæma hagsmuni, beggja sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjalarness, af sameiningunni.

En nú er öldin önnur: R-listanum hefur ekki þótt neitt sjálfsagðara en að svíkja flest loforð gagnvart Kjalnesingum og brjóta á þeim samninga, m.a. þann samning sem sveitarfélögin gerðu með sér við sameininguna. Kjalnesingar hafa svo sannarlega fengið að reyna að þeir eru olnbogabarn borgarinnar. Nú er svo komið að margir málsmetandi Kjalnesingar, telja sig og sveitunga sína hafa heldur betur verið hlunnfarna, og eru farnir að efast um réttmæti sameiningarinnar.

Öryggismál í ólestri

Kjalarnesið er beinlínis lífshættulegt íbúasvæði, börnum, unglingum og fullorðnum. Það er oft stórhættulegt ökumönnum og farþegum þeirra að hægja mikið á sér á Vesturlandsveginum og beygja síðan inn í Grundarhverfið vegna ógnarhraða og sívaxandi umferðar, sífellt stærri og fleiri vöruflutningabíla, að ekki sé nú talað um aðra og fáfarnari afleggjara Vesturlandsvegar á Kjalarnesi.

Sjálfstæðismenn í umhverfisráði lögðu fram tillögur um úrbætur í umferðaröryggismálum á Kjalarnesi 22. febrúar sl., en R-listinn frestaði tillögunni. Það er dæmigerð afstaða þeirra þegar málefni Kjalarness eru annars vegar.

Börn og unglingar á Kjalarnesi hafa reynt eftir megni að leika knattspyrnu í moldarsvaði meðfram Vesturlandsveginum þar sem umferðarþunginn er gífurlegur. Þar er ekki einu sinni rolluheld girðing og svo stutt í þjóðveginn að boltinn fer oft út á og yfir veginn. Börnin og unglingarnir hafa þolinmóð beðið eftir, einum einasta, þokkalegum sparkvelli frá því slíkum velli var lofað fyrir tveimur árum. En þar er líklega til of mikils mælst, enda bólar ekkert á vellinum.

Margsvikin loforð

Meira en helmingur vegakerfisins á Kjalarnesinu er malarvegir eins og tíðkuðust í Reykjavík áður en Geir Hallgrímsson, þáverandi borgarstjóri, útrýmdi slíkum götum og vegum á sjöunda áratug síðustu aldar. Nýbyggingin við grunnskóla hverfisins, Klébergsskóla, heldur ekki vatni og hefur ekki gert það frá því hún var tekin í notkun.

Fjögur ár, samfleytt, frestaðist skólahald við Klébergsskóla vegna seinkunar á framkvæmdum við skólann. Skólalóð Klébergsskóla er algjörlega ófrágengin, þrátt fyrir margítrekuð loforð um frágang hennar. Leikskólinn sem upphaflega og réttilega átti að verða þriggja deilda, var minnkaður niður í tveggja deilda skóla með þeim afleiðingum að hann er nú þegar orðinn of lítill. Aðkoman að honum er kennslubókardæmi í slysagildrum fyrir börn og fullorðna.

Enn hefur ekki verið lokið við gangstéttagerð og ýmsan annan frágang við götur Grundarhverfis þó nú hafi í mörg ár tíðkast í Reykjavík og öðrum bæjarfélögum að ganga frá slíkum framkvæmdaatriðum áður en íbúar flytja í hið nýja hverfi. Og svona gæti ég lengi haldið áfram. Allt er á sömu bókina lært.

Korter fyrir kosningar

Ekkert af þessu er þó aðalatriðið hér: Aðalatriðið er sjálfumgleði og hroki þeirra fulltrúa R-listans sem fimmtudaginn 23. mars sl. létu loks draga sig upp á Kjalarnes á kosningafund, korter fyrir kosningar, hlusta þar á umkvartanir íbúanna, - en tóku síðan til máls og töluðu fjálglega um sínar fallegu framtíðarhugsjónir, en létu umkvartanirnar íbúanna sem vind um eyru þjóta.

Slík framkoma sýnir fádæma valdhroka og er því frágangssök.

Það er athyglisvert, að mörg - jafnvel flest - þeirra úrlausnarefna sem hér koma til álita, kosta borgina óverulegar fjárhæðir miðað við öryggishagsmuni Kjalnesinga. Spurningin snýst því ekki um fjármuni, heldur áhuga á velferð borgaranna og að staðið sé við gerða samninga.

Við sjálfstæðismenn teljum það sjálfsagða skyldu okkar að standa við samninga og gefin loforð. Við viljum láta verkin tala, teljum það skyldu okkar að hlusta á íbúa borgarinnar, forgangsraða verkefnum og framkvæma án tafar það sem er aðkallandi.og varðar öryggi borgarbúa. Við munum því standa við þau fyrirheit á Kjalarnesinu sem R-listinn hefur svikið.

Greinin birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.