Umhverfisráðuneytið óskar eftir tillögum og ábendingum frá almenningi og hagsmunaaðilum vegna landsáætlunar um úrgang

2012 – 2023 en gerð hennar stendur nú yfir. Áætlunin mun geyma stefnu stjórnvalda í úrgangsmálum auk þess að tilgreina stöðu úrgangsmála í landinu. 

Landsáætlunin tekur til hvers kyns úrgangsmála, hvort sem um er að ræða hvernig auðvelda eigi almenningi flokkun úrgangs, hvernig standa skuli að endurvinnslu, hvernig bæta skuli nýtingu hráefna eða hvernig koma skuli í veg fyrir myndun úrgangs og þar með urðun, svo fátt eitt sé nefnt. Þannig getur áætlunin kveðið á um hvort gera eigi almenningi kleift að skila flokkuðum úrgangi í tunnu við hvert heimili eða jafnvel í næstu verslun; hvort taka eigi upp skilagjald á fleiri úrgangsflokkum en einnota drykkjarvöruumbúðum og bifreiðum; hvort banna eigi notkun plastpoka og hvort hægt sé að draga úr matarúrgangi með einhverjum tilteknum aðgerðum. 

Samhliða landsáætluninni vinnur umhverfisráðuneytið að innleiðingu úrgangstilskipunar Evrópusambandsins 2008/98/EB í íslenskt lagaumhverfi. Tilskipunin setur m.a. viðmið um það hvenær úrgangur hættir að vera úrgangur og verður að hráefni og hvernig greina skuli milli úrgangs og aukaafurða. Þá kveður tilskipunin á um úrgangsmeðhöndlun, s.s. að hún skuli hvorki stofna heilsu manna í hættu né skaða umhverfið, einkum vatn, loft og jarðveg.

Í tilskipuninni er mælt fyrir um hver forgangsröð við meðhöndlun á úrgangi skuli vera. Í fyrsta lagi skal koma í veg fyrir myndun úrgangs, í öðru lagi að undirbúa úrgang fyrir endurnotkun, í þriðja lagi að endurvinna úrganginn, í fjórða lagi að endurnýta hann en síðasta skrefið er að farga honum. Þannig er leitast við á öllum stigum að meðhöndla úrganginn til að koma í veg fyrir förgun.

Tilskipunin byggir á meginreglunum um mengunarbótarregluna (polluter pays principle) og framleiðendaábyrgð (producer responsibility). Þá kveður hún á um að gerð sé áætlun um meðhöndlun úrgangs og hvernig koma eigi í veg fyrir myndun hans.

Samráðsferli vegna landsáætlunarinnar stendur til 1. desember næstkomandi og er fólk hvatt til að koma tillögum og ábendingum vegna gerðar hennar skriflega fyrir þann tíma til: Umhverfisráðuneytisins, Skuggasundi 1, 150 Reykjavík, eða með því að senda tölvupóst á netfangið postur@umhverfisraduneyti.is.

Landsáætlun um úrgang verður send út til kynningar þegar drög að henni liggja fyrir fyrri hluta næsta árs og tekur þá við lögboðið sex vikna kynningarferli.

Verkefni  sem hvetur unglinga til hreyfingar hefur verið hleypt af stokkunum. Þetta er samvinnuverkefni UMFK, Flógyn og Klébergsskóla fyrir 14 - til 16 ára unglinga og verður í íþróttahúsinu kl. 18 - 19 alla miðvikudaga.  

Hér er höfðað til grundvallar hugsjóna ungmennafélaga um íþróttir fyrir alla án kröfunnar um einstaklingssigra. Markmiðið er að ná til unglinga sem af einhverjum ástæðum eru ekki að stunda íþróttir. Of mikil krafa um keppnisárangur veldur miklu brottfalli úr íþróttum. Margir unglingar eru á því að ef hægt væri að mæta á „æfingar“ til þess eins að hafa gaman af, myndu sennilega fleiri mæta og brottfallið yrði minna. 

Mikilvægi hreyfingar verður seint ofmetið. Þetta er uppeldislegt atriði sem þarf að vera hluti af lífstíl allra því.  Ávinningurinn af því að hreyfa sig er því ekki bara að fyrirbyggja sjúkdóma eða halda þeim í skefjum heldur líka að auka vellíðan og lífsgæði almennt. Nánari upplýsingar eru á vef Ungmennafélags Kjalnesinga www.umfk.is.  ÁH

Í teiknimyndasamkeppni Eymundsson og Crayola bar ungur Kjalnesingur hún Birna Margrét Guðjónsdóttir sigur úr bítum í yngsta aldurshópnum 3ja – 6 ára. Í þetta sinn var þemað „ævintýri“ og mátti teikna allt milli himins og jarðar sem því við kemur.

Myndin fjallar um ævintýri sjávarins. Svangur fugl flýgur yfir hafið, hann er með bráð í klónum og hann hlakkar mikið til að komast heim og gæða sér á henni, en flugið er langt og á leiðinni verpir hann eggi. Rétt áður en eggið lendir á haffletinum brýst lítill ungi út úr því og gargar út í loftið á mömmu sína. 

Á leið sinni heim flýgur fuglinn yfir fiskimann sem er á bát sínum að veiða, hann er búinn að krækja í fisk en annar fiskur fylgist spenntur með óaðvitandi þess að stór og grimmur hákarl nálgast tilbúinn að éta þá. 

Enn neðar í djúpinu býr falleg hafmeyja, hún er með gullið hár og kórónu úr blýants yddi, brjóstarhöldin hennar eru glimmerskreytt með dýrindis gullflögum. 

Á botninum liggur svo hörpuskel, en hún er búinn að liggja þar í þúsund ár og loksins tókst henni að búa til fallegustu perlu sjávarheima. Við hlið hennar er stór steinn með kórónu en engin nema hörpuskelin veit að steinninn er í raun sjávarkonungurinn í álögum. Og mun hann ekki losna úr þeim fyrr en sjávardrottningin finnur hann og frelsar úr álögunum.

Reykjavíkurborg hefur samið við verktakann Urð og Grjót um gerð knattspyrnuvallar á Kjalarnesi. Fimm verktakar buðu í verkið og var nokkuð mikill munur á þeim. Lægsta tilboðið var frá Urð og Grjót en tilboð þeirra hljóðaði upp á um 15,5 milljónir

sem er liðlega 90% af kostnaðaráætlun. Þegar hefur verið hafist handa og áætluð verklok ef veður leyfir verða í desember. Undanfarin ár hefur mikill þrýstingur verið á borgina að byggður verði frambærilegur knattspyrnuvöllur á Kjalarnesi. Þessi völlur verður 70 x 70 m sem gefur mikla möguleika í því blómlega starfi sem er á vegum ungmennafélags  Kjalnesinga.

Krásir í Kjósinni 8. október

Framleiðendur í Kjós munu jafnframt kynna framleiðsluvörur sínar og leyfa gestum að smakka. Borðhald hefst kl. 20 og mun kvöldverðurinn kosta kr. 6.500, án drykkja. Veislustjórn verður í höndum Sólveigar Ólafsdóttur sagnfræðings, en helsta rannsóknarsvið Sólveigar hefur síðustu ár verið matarhefðir og matarmenning á Íslandi. Borðapantanir óskast sendar á netfangið kjosarstofa@kjos.is.

Forréttir:

· Urriði og /eða ný bleikja með hundasúru -jógúrtsósu á Kjósarkökum

· Bjúgnaragú í rauðvínssósu

· Naut og lamb með kúmengljáa

· Léttreykt gæs með appelsínu- og villibráðaberjum frá Hálsi og rabarbara-chutney

Eftirréttir:

· Aðalbláberja panna cotta (ítalskur rjómabúðingur)

Aðkoma opinberra aðila

Kynning og undirbúningur málsins

En af hverju Ísland, og af hverju Hvalfjörður?

Af ábyrgð og ímynd

Samgöngur til og frá höfuðborginni

Að undanförnu hafa átt sér stað talsverðar umræður um samgöngumál og umferðaröryggi. Sú umræða hefur oftar en ekki skapast í framhaldi af slysum eða umferðaróhöppum og inn í þá umræðu blandast eðlilega samgöngur til og frá Reykjavík. Það er því hryggilegt að sjá hversu litla áherslu stjórnvöld leggja á frekari samgöngubætur til og frá höfuðborginni okkar. Samtök Sveitarfélaga á Vesturlandi hafa síðastliðin ár lagt mikla áherslu á mikilvægi tvöföldunar á þjóðvegi 1 frá Holtavörðuheiði að Kollafirði. Hafa samtökin bent á mikilvægi þess að hefjast framkvæmda sem fyrst vegna þeirrar miklu aukningar á þungaflutningum á þessum slóðum síðastliðin ár. Hafa önnur samtök, þar á meðal íbúasamtökin á Kjalanesi sem og Hverfisráð Kjalarness, sent frá sér ályktanir sem snúa að þessum málum. 

Slit og slysahætta

Í dag er ekkert flutningaskip sem siglir úti fyrir ströndum Íslands með viðkomu í helstu höfnum hringinn í kringum landið. Það er eðlilegt að vöruflutningar hafi færst í auknum mæli inn á þjóðvegakerfið vegna krafna um ferskleika vöru við afhendingu. Staðreyndin er hins vegar sú að þróunin hefur leitt til þess að allir flutningar fara landleiðina því ekki hefur þótt hagkvæmt að aðeins hluti vöruflutninga sé á hafi úti. Allir flutningar fara því landleiðina með þeirri miklu umferð sem því fylgir og ómældu sliti á vegakerfinu. Þessir flutningabílar eru allt að 50 tonn fullhlaðnir á meðan meðalfólksbíllinn er innan við 2 tonn. Hver maður sér hina auknu slysahættu sem af þessu hefur hlotist. Það er því löngu tímabært að kanna kosti þess að niðurgreiða strandsiglingar með opinberu fé því talsverður sparnaður hlýtur að koma á móti vegna minna slits á vegakerfi landsmanna og vegna minni slysahættu. Þetta er sú alvarlega staðreynd sem blasir við okkar í dag – flutningar á vörum og sjávarfangi fara þvers og kruss um þjóðvegi landsins, flestir með viðkomu í höfuðborginni, og aldrei kemur Sundabraut. 

Hefjumst handa við tvöföldun þjóðveganna til og frá Reykjavík

Ég tel að á meðan samgönguráðherra er að velta fyrir sér legu Sundabrautar og því hvort innheimta eigi veggjald vegna þeirrar framkvæmdar þá gæti hann byrjað að gera vegina til og frá höfuðborginni sómasamlega. Hann gæti byrjað nú þegar að tvöfalda akreinar frá Borgarnesi að Reykjavík, þ.e. að þeim stað sem Sundabraut kemur upp á Kjalarnes. Vesturlandsvegur í þeirri mynd sem hann er í nú gengur ekki og þolir enga bið. Hið sama á við um Suðurlandsveg til Selfoss. Við höfum horft upp á svo mörg alvarleg slys á þessum vegaköflum undanfarin ár og alltaf þyngist umferðin. 

Landsmenn eru orðnir langþreyttir á aðgerðaleysi samgönguyfirvalda og vilja skýr svör og ákvarðanir. 

Því segi ég vaknaðu herra samgönguráðherra. Slysin gera ekki boð á undan sér. 

Þórir Ingþórsson

Esjugrund 52

116 Kjalarnesi

Marta Guðjónsdóttir fulltrúi sjálfstæðismanna í Hverfaráði Kjalarness skrifaði grein sem birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.

{mosimage}

Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans

Ég hef setið í hverfisráði Kjalarness á þessu kjörtímabili og fylgst þar með þeim vinnubrögðum R-listans er lúta að málefnum íbúanna. Þau vinnubrögð geta ekki fengið aðra umsögn en vítaverð vanræksla. Tekið hefur verið á brýnustu hagsmuna- og öryggismálum íbúanna með fullkomnu sinnuleysi og framtaksleysi og endalausum innantómum loforðum sem flest, ef ekki öll, hafa lent upp í erminni.

Kjalnesingar hlunnfarnir

Sú var tíðin, 1998, að fyrrverandi borgarstjóri, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, hafði uppi fjálglega frasa um gagnkvæma hagsmuni, beggja sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjalarness, af sameiningunni.

En nú er öldin önnur: R-listanum hefur ekki þótt neitt sjálfsagðara en að svíkja flest loforð gagnvart Kjalnesingum og brjóta á þeim samninga, m.a. þann samning sem sveitarfélögin gerðu með sér við sameininguna. Kjalnesingar hafa svo sannarlega fengið að reyna að þeir eru olnbogabarn borgarinnar. Nú er svo komið að margir málsmetandi Kjalnesingar, telja sig og sveitunga sína hafa heldur betur verið hlunnfarna, og eru farnir að efast um réttmæti sameiningarinnar.

Öryggismál í ólestri

Kjalarnesið er beinlínis lífshættulegt íbúasvæði, börnum, unglingum og fullorðnum. Það er oft stórhættulegt ökumönnum og farþegum þeirra að hægja mikið á sér á Vesturlandsveginum og beygja síðan inn í Grundarhverfið vegna ógnarhraða og sívaxandi umferðar, sífellt stærri og fleiri vöruflutningabíla, að ekki sé nú talað um aðra og fáfarnari afleggjara Vesturlandsvegar á Kjalarnesi.

Sjálfstæðismenn í umhverfisráði lögðu fram tillögur um úrbætur í umferðaröryggismálum á Kjalarnesi 22. febrúar sl., en R-listinn frestaði tillögunni. Það er dæmigerð afstaða þeirra þegar málefni Kjalarness eru annars vegar.

Börn og unglingar á Kjalarnesi hafa reynt eftir megni að leika knattspyrnu í moldarsvaði meðfram Vesturlandsveginum þar sem umferðarþunginn er gífurlegur. Þar er ekki einu sinni rolluheld girðing og svo stutt í þjóðveginn að boltinn fer oft út á og yfir veginn. Börnin og unglingarnir hafa þolinmóð beðið eftir, einum einasta, þokkalegum sparkvelli frá því slíkum velli var lofað fyrir tveimur árum. En þar er líklega til of mikils mælst, enda bólar ekkert á vellinum.

Margsvikin loforð

Meira en helmingur vegakerfisins á Kjalarnesinu er malarvegir eins og tíðkuðust í Reykjavík áður en Geir Hallgrímsson, þáverandi borgarstjóri, útrýmdi slíkum götum og vegum á sjöunda áratug síðustu aldar. Nýbyggingin við grunnskóla hverfisins, Klébergsskóla, heldur ekki vatni og hefur ekki gert það frá því hún var tekin í notkun.

Fjögur ár, samfleytt, frestaðist skólahald við Klébergsskóla vegna seinkunar á framkvæmdum við skólann. Skólalóð Klébergsskóla er algjörlega ófrágengin, þrátt fyrir margítrekuð loforð um frágang hennar. Leikskólinn sem upphaflega og réttilega átti að verða þriggja deilda, var minnkaður niður í tveggja deilda skóla með þeim afleiðingum að hann er nú þegar orðinn of lítill. Aðkoman að honum er kennslubókardæmi í slysagildrum fyrir börn og fullorðna.

Enn hefur ekki verið lokið við gangstéttagerð og ýmsan annan frágang við götur Grundarhverfis þó nú hafi í mörg ár tíðkast í Reykjavík og öðrum bæjarfélögum að ganga frá slíkum framkvæmdaatriðum áður en íbúar flytja í hið nýja hverfi. Og svona gæti ég lengi haldið áfram. Allt er á sömu bókina lært.

Korter fyrir kosningar

Ekkert af þessu er þó aðalatriðið hér: Aðalatriðið er sjálfumgleði og hroki þeirra fulltrúa R-listans sem fimmtudaginn 23. mars sl. létu loks draga sig upp á Kjalarnes á kosningafund, korter fyrir kosningar, hlusta þar á umkvartanir íbúanna, - en tóku síðan til máls og töluðu fjálglega um sínar fallegu framtíðarhugsjónir, en létu umkvartanirnar íbúanna sem vind um eyru þjóta.

Slík framkoma sýnir fádæma valdhroka og er því frágangssök.

Það er athyglisvert, að mörg - jafnvel flest - þeirra úrlausnarefna sem hér koma til álita, kosta borgina óverulegar fjárhæðir miðað við öryggishagsmuni Kjalnesinga. Spurningin snýst því ekki um fjármuni, heldur áhuga á velferð borgaranna og að staðið sé við gerða samninga.

Við sjálfstæðismenn teljum það sjálfsagða skyldu okkar að standa við samninga og gefin loforð. Við viljum láta verkin tala, teljum það skyldu okkar að hlusta á íbúa borgarinnar, forgangsraða verkefnum og framkvæma án tafar það sem er aðkallandi.og varðar öryggi borgarbúa. Við munum því standa við þau fyrirheit á Kjalarnesinu sem R-listinn hefur svikið.

Greinin birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.