Á Kjalarnesi er í dag 11,6% atvinnuleysi, sem er með því mesta í hverfum borgarinnar. Stórum vinnustöðum hefur verið lokað á liðnum árum og mikið af atvinnuhúsnæði á Kjalarnesi sem stendur ónotað.
Hópur Kjalnesinga kom saman þriðjudagskvöldið 31 maí síðastliðinn og stofnaði með sér félag um atvinnuþróun á Kjalarnesi. Félagið hlaut nafnið Þróunarfélag Kjalnesinga, félaginu voru settar samþykktir og kosin stjórn.

Stjórn kom saman að loknum stofnfundi og skifti með sér verkum, sem er eftirfarandi:
Guðni Indriðason formaður
Ólafur Ásmundsson varaformaður
Kolbún B Halldórsdóttir gjaldkeri
Ólafur Þór Zoéga ritari
Frantz Pétursson meðstjórnandi.

Helstu verkefni stjórnar er að leita samstarfs við opinbera aðila um nýtingu atvinnuhúsnæðis til atvinnusköpunar og efla um leið atvinnu- og nýsköpun á Kjalarnesi.

Þriðjudaginn 31. maí n.k. kl. 17.00 á Battavellinum mun KSÍ heimsækja UMFK og gefa öllum iðkendum 16 ára og yngri nýjan og vandaðan DVD disk sem nefnist Tækniskóli KSÍ. Allir þeir sem hafa

verið að iðka knattspyrnu hjá félaginu sl. ár er velkomið (sem og aðrir áhugasamir) og fær hver og einn umræddan disk að gjöf. Þetta er eitt mesta átak sem fræðslunefnd KSÍ hefur hrint í framkvæmd.

Markmiðið með disknum er að efla knatttækni komandi knattspyrnukynslóðar, hvetja til aukaæfinga, jákvæðrar hreyfingar og vekja athygli á heilbrigðum fyrirmyndum í A-landsliði karla og kvenna og í U-21 árs landsliði karla. Leikmenn úr landsliðunum og landsliðsþjálfarar heimsækja öll félög landsins og afhenda iðkendum diskinn beint í hendur þeirra milliliðalaust.

Við viljum að sjálfsögðu sjá sem flesta mæta þennan dag og sýna KSÍ að hér er mikil áhugi á knattspyrnunni. Við munum vera með knattþrautir á battavellinum og hafa gaman saman.

30. apríl síðastliðinn héldu Íbúasamtök Kjalarness, í samvinnu við hverfisráð Kjalarness, atvinnuráðstefnu í Fólkvangi.

Góður hópur áhugafólks um atvinnumál mætti til fundarins og hlýddu á fyrirlestur Karls Friðrikssonar frá Nýsköpunarmiðstöð ásamt tölu frá Ásgeiri Harðarsyni formanni Íbúasamtakanna og Mörtu Guðjónsdóttur formanns hverfaráðs. Í lok ráðstefnunnar var ákveðið að hefja undirbúning að stofnun félags til eflingar atvinnu á Kjalarnesi og til þess voru kjörnir fimm fulltrúar, Ásgeir Harðarson, Guðni Indriðason, Gunnar Hrafnsson, Kolbrún B Halldórsdóttir og Ólafur Þór Zoega.

Undirbúningshóurinn hefur nú unnið tillögu að samþykktum fyrir félagið og ákveðið dagssetningu stofnfundar.

Tillaga að samþykktum fyrir félagið er HÉR.

Stofnfundurinn verður haldinn þriðjudagskvöldið 31. maí 2011 í Fólkvangi kl 20:00.

Allt áhugafólk um eflingu atvinnu og nýsköpun er hvatt til að koma og taka þátt í þessum merku tímamótum Kjalnesinga.

Aðalfundur Brautarholtssóknar hefur verið boðaður fimmtudaginn 26. maí. Brautarholtskirkja á Kjalarnesi má teljast afkomandi fyrstu kirkju á Íslandi, þeirrar kirkju sem suðureyski landnámsmaðurinn Örlykur Hrappsson reisti á Esjubergi skömmu fyrir árið 900 og frá segir í Landnámu og víðar.

Á vegum Brautarholtssóknar fer fram afskaplega fjölbreytt og gefandi starf. Sem dæmi er að alla fimmtudaga kemur hópurinn 60+ saman og þiggur kaffi í Fólkvangi um leið og öll heimsins mál eru rædd. Þá er þróttmikið starf Prjónaklúbbsins Esju undir verndarvæng sóknarinnar.  

Framundan eru spennandi verkefni í frekari uppbyggingu safnaðarstarfsins eins og í barnastarfi, uppbyggingu kirkjukórs, byggingu aðstöðuhúss við Brautarholtskirkju og minnisvarði um fyrstu kirkju á Íslandi.

Allir eru hjartanlega velkomnir og hvattir til að kynna sér og taka þátt í starfinu með því að koma á aðalfundinn í Fólkvangi kl 20:00 fimmtudaginn 26. maí.

Íbúar ætla að opna endurvinnslustöðina á Kjalarnesi í dag kl 16.  „Þetta er algjörlega óþolandi ástand að geta ekki losnað við garða- og jarðvegsúrgang hér á Kjalarnesi“

sagði einn íbúi og bætti við „það dettur ekki nokkrum heilvita manni í hug að keyra 30 km vegalengd með þennan endurvinnsluúrgang niður í bæ“.   Þegar til stóð að loka endurvinnslustöð Sorpu á Kjalarnesi var bent á nauðsyn þess að opnuð yrði einhver aðstaða til mótttöku á garða- og jarðvegsúrgangi hér á Kjalarnesi. Nú þegar endurvinnslustöðin hefur verið lokuð í hátt í mánuð hafa borist fréttir af því að einhver hafi trúlega losað sig við garðaúrgang á „hentugum“ stað í nágrenni Grundahverfis. Þetta er þróun sem var fyrirsjáanlegt að yrði bein afleiðing lokunarinnar og skiljanlegt að íbúar hiki við að bæta miklum ferðakostnaði vegna losunar endurvinnsluúrgangs við önnur útgjöld. Ef þessi þróun vindur upp á sig geta fljótt skapast mikil umhverfisvandamál sem auðveldlega má koma í veg fyrir ef strax er brugðist við.

Til að knýja á um að samningsbundin þjónusta borgarinnar við íbúa Kjalarness verði virt ætla íbúar að opna endurvinnslustöðina kl 16 í dag sunnudag.

Aðkoma opinberra aðila

Kynning og undirbúningur málsins

En af hverju Ísland, og af hverju Hvalfjörður?

Af ábyrgð og ímynd

Samgöngur til og frá höfuðborginni

Að undanförnu hafa átt sér stað talsverðar umræður um samgöngumál og umferðaröryggi. Sú umræða hefur oftar en ekki skapast í framhaldi af slysum eða umferðaróhöppum og inn í þá umræðu blandast eðlilega samgöngur til og frá Reykjavík. Það er því hryggilegt að sjá hversu litla áherslu stjórnvöld leggja á frekari samgöngubætur til og frá höfuðborginni okkar. Samtök Sveitarfélaga á Vesturlandi hafa síðastliðin ár lagt mikla áherslu á mikilvægi tvöföldunar á þjóðvegi 1 frá Holtavörðuheiði að Kollafirði. Hafa samtökin bent á mikilvægi þess að hefjast framkvæmda sem fyrst vegna þeirrar miklu aukningar á þungaflutningum á þessum slóðum síðastliðin ár. Hafa önnur samtök, þar á meðal íbúasamtökin á Kjalanesi sem og Hverfisráð Kjalarness, sent frá sér ályktanir sem snúa að þessum málum. 

Slit og slysahætta

Í dag er ekkert flutningaskip sem siglir úti fyrir ströndum Íslands með viðkomu í helstu höfnum hringinn í kringum landið. Það er eðlilegt að vöruflutningar hafi færst í auknum mæli inn á þjóðvegakerfið vegna krafna um ferskleika vöru við afhendingu. Staðreyndin er hins vegar sú að þróunin hefur leitt til þess að allir flutningar fara landleiðina því ekki hefur þótt hagkvæmt að aðeins hluti vöruflutninga sé á hafi úti. Allir flutningar fara því landleiðina með þeirri miklu umferð sem því fylgir og ómældu sliti á vegakerfinu. Þessir flutningabílar eru allt að 50 tonn fullhlaðnir á meðan meðalfólksbíllinn er innan við 2 tonn. Hver maður sér hina auknu slysahættu sem af þessu hefur hlotist. Það er því löngu tímabært að kanna kosti þess að niðurgreiða strandsiglingar með opinberu fé því talsverður sparnaður hlýtur að koma á móti vegna minna slits á vegakerfi landsmanna og vegna minni slysahættu. Þetta er sú alvarlega staðreynd sem blasir við okkar í dag – flutningar á vörum og sjávarfangi fara þvers og kruss um þjóðvegi landsins, flestir með viðkomu í höfuðborginni, og aldrei kemur Sundabraut. 

Hefjumst handa við tvöföldun þjóðveganna til og frá Reykjavík

Ég tel að á meðan samgönguráðherra er að velta fyrir sér legu Sundabrautar og því hvort innheimta eigi veggjald vegna þeirrar framkvæmdar þá gæti hann byrjað að gera vegina til og frá höfuðborginni sómasamlega. Hann gæti byrjað nú þegar að tvöfalda akreinar frá Borgarnesi að Reykjavík, þ.e. að þeim stað sem Sundabraut kemur upp á Kjalarnes. Vesturlandsvegur í þeirri mynd sem hann er í nú gengur ekki og þolir enga bið. Hið sama á við um Suðurlandsveg til Selfoss. Við höfum horft upp á svo mörg alvarleg slys á þessum vegaköflum undanfarin ár og alltaf þyngist umferðin. 

Landsmenn eru orðnir langþreyttir á aðgerðaleysi samgönguyfirvalda og vilja skýr svör og ákvarðanir. 

Því segi ég vaknaðu herra samgönguráðherra. Slysin gera ekki boð á undan sér. 

Þórir Ingþórsson

Esjugrund 52

116 Kjalarnesi

Marta Guðjónsdóttir fulltrúi sjálfstæðismanna í Hverfaráði Kjalarness skrifaði grein sem birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.

{mosimage}

Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans

Ég hef setið í hverfisráði Kjalarness á þessu kjörtímabili og fylgst þar með þeim vinnubrögðum R-listans er lúta að málefnum íbúanna. Þau vinnubrögð geta ekki fengið aðra umsögn en vítaverð vanræksla. Tekið hefur verið á brýnustu hagsmuna- og öryggismálum íbúanna með fullkomnu sinnuleysi og framtaksleysi og endalausum innantómum loforðum sem flest, ef ekki öll, hafa lent upp í erminni.

Kjalnesingar hlunnfarnir

Sú var tíðin, 1998, að fyrrverandi borgarstjóri, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, hafði uppi fjálglega frasa um gagnkvæma hagsmuni, beggja sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjalarness, af sameiningunni.

En nú er öldin önnur: R-listanum hefur ekki þótt neitt sjálfsagðara en að svíkja flest loforð gagnvart Kjalnesingum og brjóta á þeim samninga, m.a. þann samning sem sveitarfélögin gerðu með sér við sameininguna. Kjalnesingar hafa svo sannarlega fengið að reyna að þeir eru olnbogabarn borgarinnar. Nú er svo komið að margir málsmetandi Kjalnesingar, telja sig og sveitunga sína hafa heldur betur verið hlunnfarna, og eru farnir að efast um réttmæti sameiningarinnar.

Öryggismál í ólestri

Kjalarnesið er beinlínis lífshættulegt íbúasvæði, börnum, unglingum og fullorðnum. Það er oft stórhættulegt ökumönnum og farþegum þeirra að hægja mikið á sér á Vesturlandsveginum og beygja síðan inn í Grundarhverfið vegna ógnarhraða og sívaxandi umferðar, sífellt stærri og fleiri vöruflutningabíla, að ekki sé nú talað um aðra og fáfarnari afleggjara Vesturlandsvegar á Kjalarnesi.

Sjálfstæðismenn í umhverfisráði lögðu fram tillögur um úrbætur í umferðaröryggismálum á Kjalarnesi 22. febrúar sl., en R-listinn frestaði tillögunni. Það er dæmigerð afstaða þeirra þegar málefni Kjalarness eru annars vegar.

Börn og unglingar á Kjalarnesi hafa reynt eftir megni að leika knattspyrnu í moldarsvaði meðfram Vesturlandsveginum þar sem umferðarþunginn er gífurlegur. Þar er ekki einu sinni rolluheld girðing og svo stutt í þjóðveginn að boltinn fer oft út á og yfir veginn. Börnin og unglingarnir hafa þolinmóð beðið eftir, einum einasta, þokkalegum sparkvelli frá því slíkum velli var lofað fyrir tveimur árum. En þar er líklega til of mikils mælst, enda bólar ekkert á vellinum.

Margsvikin loforð

Meira en helmingur vegakerfisins á Kjalarnesinu er malarvegir eins og tíðkuðust í Reykjavík áður en Geir Hallgrímsson, þáverandi borgarstjóri, útrýmdi slíkum götum og vegum á sjöunda áratug síðustu aldar. Nýbyggingin við grunnskóla hverfisins, Klébergsskóla, heldur ekki vatni og hefur ekki gert það frá því hún var tekin í notkun.

Fjögur ár, samfleytt, frestaðist skólahald við Klébergsskóla vegna seinkunar á framkvæmdum við skólann. Skólalóð Klébergsskóla er algjörlega ófrágengin, þrátt fyrir margítrekuð loforð um frágang hennar. Leikskólinn sem upphaflega og réttilega átti að verða þriggja deilda, var minnkaður niður í tveggja deilda skóla með þeim afleiðingum að hann er nú þegar orðinn of lítill. Aðkoman að honum er kennslubókardæmi í slysagildrum fyrir börn og fullorðna.

Enn hefur ekki verið lokið við gangstéttagerð og ýmsan annan frágang við götur Grundarhverfis þó nú hafi í mörg ár tíðkast í Reykjavík og öðrum bæjarfélögum að ganga frá slíkum framkvæmdaatriðum áður en íbúar flytja í hið nýja hverfi. Og svona gæti ég lengi haldið áfram. Allt er á sömu bókina lært.

Korter fyrir kosningar

Ekkert af þessu er þó aðalatriðið hér: Aðalatriðið er sjálfumgleði og hroki þeirra fulltrúa R-listans sem fimmtudaginn 23. mars sl. létu loks draga sig upp á Kjalarnes á kosningafund, korter fyrir kosningar, hlusta þar á umkvartanir íbúanna, - en tóku síðan til máls og töluðu fjálglega um sínar fallegu framtíðarhugsjónir, en létu umkvartanirnar íbúanna sem vind um eyru þjóta.

Slík framkoma sýnir fádæma valdhroka og er því frágangssök.

Það er athyglisvert, að mörg - jafnvel flest - þeirra úrlausnarefna sem hér koma til álita, kosta borgina óverulegar fjárhæðir miðað við öryggishagsmuni Kjalnesinga. Spurningin snýst því ekki um fjármuni, heldur áhuga á velferð borgaranna og að staðið sé við gerða samninga.

Við sjálfstæðismenn teljum það sjálfsagða skyldu okkar að standa við samninga og gefin loforð. Við viljum láta verkin tala, teljum það skyldu okkar að hlusta á íbúa borgarinnar, forgangsraða verkefnum og framkvæma án tafar það sem er aðkallandi.og varðar öryggi borgarbúa. Við munum því standa við þau fyrirheit á Kjalarnesinu sem R-listinn hefur svikið.

Greinin birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.