Jólatónleikar Karlakórs Kjalnesinga.

Laugardaginn 27. nóvember n.k. kl.14 -17 verður jólaföndur í Fólkvangi í boði Skógræktarfélagsins og Kvenfélagsins.

Kaffi – Kakó – Piparkökur.

Ekkert þáttökugjald – Ekkert kaffigjald

Skógræktarfélagið leggur til lítilsháttar dót fyrir föndrið, s.s.:

Greinar (greni – fura - birki), köngla, vír, dagblöð (má koma með meira í aðventukransagerð), málningarlímband.

Það sem þið þurfið að koma með ásamt fjölskyldunni og góða jólaskapinu er:

Það skraut sem þið viljið skreyta aðventukransinn/skreytinguna ykkar með, skæri, tréklippur,

vírklippur, lím, límbyssu,  dagblöð o.fl.

Kvenfélagið verður með jólabasar á staðnum, meðal annars verður frábær prjónavara til sölu.

GAMAN SAMAN

Kvenfélagið-og Skógræktarfélag Kjalarness

Síðastliðinn laugardag hélt Sögufélagið Steini á Kjalarnesi „Þjóðlega sögustund“, með kaffi og heimabakstri, í Klébergsskóla á Kjalarnesi.

Í framhaldi af degi íslenskrar tungu 16. nóvember, var þemað: þjóðskáldið Matthías Jochumsson sem var prestur í Móum á Kjalarnesi árin 1866-1873.

Þann 11. nóvember s.l. voru liðin 175 ár frá fæðingardegi hans, og  90 ár frá dánardegi hans 18. nóvember 1920.

Við fengum góða gesti í heimsókn. Þar stigu á stokk nokkrir nemendur Klébergsskóla. Sönghópur stúlkna, undir stjórn Ásrúnar Ingu Kondrup tónlistarkennara, sungu nokkra af sálmum séra Matthíasar. Hrafnkell Haraldsson gítarleikari flutti einnig nokkur lög. Þarna var greinilega efnilegt tónlistarfólk á ferð sem stóð sig með miklum sóma.

Þórunn Erlu- og Valdimarsdóttir, sagnfræðingur og rithöfundur, fjallaði um skáldið í erindi sínu „Matthías Jochumsson – Einn frægasti nábúi Esju.“ Hún er m.a. höfundur verðlaunabókarinnar „Upp á Sigurhæðir“ um ævisögu Matthíasar sem er mikið og ítarlegt verk um ævi hans.  Jón E. Júlíusson leikari og Geirlaug Þorvaldsdóttir leikkona lásu úr ljóðum Matthíasar og leiklásu einnig atriði úr Skugga-Sveini við góðar undirtektir viðstaddra. Sr. Gunnar Kristjánsson prófastur í Kjalarnesprófastdæmi fjallaði um það tímabil í ævi skáldsins er hann var prestur okkar Kjalnesinga og nefndi erindi sitt: „Maður á mörkum. Um Móaár séra Matthíasar  Jochumssonar.“

Eins og fram kom í dagskránni, var sr. Matthías Jochumsson á margan hátt merkilegur og fjölhæfur maður og fannst okkur fullt tilefni til að minnast hans á þennan hátt. Auk prestsstarfa sinna var hann þjóðþekktur fyrir skáldverk sín, sálma, ljóð, bækur
og leikrit. Eins og flestir vita er hann höfundur að ljóði þjóðsöngs Íslendinga, Lofsöng . Hann lét einnig til sín taka í þjóðmálum og var ritstjóri og blaðamaður dagblaðsins Þjóðólfs um árabil, auk kennslustarfa o.fl. á því tímabili.

Matthías var þríkvæntur en þau ár er hann var prestur á Kjalarnesi voru honum erfið því hann missti hann tvær eiginkonur sínar úr veikindum. En árið 1875 kvæntist hann í þriðja sinn, Guðrúnu Runólfsdóttur og var það farsældarhjónaband en þau eignuðust ellefu börn, mannvænleg. Síðustu árin var hann prestur á Akureyri en kirkjan þar, er setur mikilfenglegan svip á miðbæinn, er nefnd eftir skáldinu, Matthíasarkirkja. Svo vitnað sé í orð Þórunnar Valdimarsdóttur um Matthías : „ ... á efri árum sínum hlotnaðist honum óskoruð ástsæld bæjarbúa, sem og þjóðarinnar allrar, er nú taldi hann nær einróma höfuðskáld sitt og andlegan höfðingja. Kom þetta meðal annars ljóslega fram á 75 og 80 ára afmælum hans, er honum voru haldin samsæti og auðsýnd margvísleg önnur sæmd.“  (http://www.skaldhus.akureyri.is/mj-agrip-IV.html)

Ágætlega var mætt á viðburð þennan og er stjórn Sögufélagsins Steina ánægð með árangurinn. Þessi dagskrá var til mikillar fyrirmyndar og þakkar stjórnin öllu því góða fólki sem þar lagði sitt að mörkum til að gera stundina sem ánægjulegasta, ekki síst gestum sem að sögn skemmtu sér hið besta. Því er full ástæða fyrir Sögufélagið að horfa björtum augum til framtíðarinnar.

Frekari upplýsingar um Sögufélagið Steina veitir Hrefna Sigríður s. 659-2876/ hsb3@hi.is

„Þjóðleg sögustund“, með kaffi og heimabakstri, laugardaginn 20. nóvember kl. 16 – 18 í Klébergsskóla á Kjalarnesi. Í framhaldi af degi íslenskrar tungu 16. nóvember, er þema stundarinnar:

• þjóðskáldið Matthías Jochumsson, en 175 ár eru liðin frá fæðingardegi hans, 11. nóvember  1835 og 90 ár frá dánardegi hans 18. nóvember 1920. „Matti í Móum“  var prestur hér á Kjalarnesi árin 1867– 1873.

• Við fáum góða gesti:

• Þórunn Erlu- og Valdimarsdóttir, sagnfræðingur og rithöfundur, er m.a. höfundur  verðlaunabókarinnar „Upp á Sigurhæðir“ um ævisögu Matthíasar. Hún flytur erindi sitt: „Matthías Jochumsson – Einn frægasti nábúi Esju.“

• Nemendur úr Klébergsskóla flytja tónlistaratriði. Stúlknakór undir stjórn Ásrúnar Ingu Kondrup flytur lög/ sálma við ljóð Matthíasar. Hrafnkell Haraldsson gítarleikari flytur nokkur lög.

• Jón Júlíusson leikari les upp ljóð eftir Matthías og þau Geirlaug Þorvaldsdóttir leikkona leiklesa úr Skugga-Sveini.

• Sr. Gunnar Kristjánsson prófastur í Kjalarnesprófastdæmi flytur erindi sitt: „Maður á mörkum. Um Móaár séra Matthíasar  Jochumssonar.“

Kynnir er Björgvin Þór Þórhallsson skólastjóri Klébergsskóla.

Aðgangseyrir kr 1000 fyrir fullorðna / tökum ekki kort. 

Aðkoma opinberra aðila

Kynning og undirbúningur málsins

En af hverju Ísland, og af hverju Hvalfjörður?

Af ábyrgð og ímynd

Samgöngur til og frá höfuðborginni

Að undanförnu hafa átt sér stað talsverðar umræður um samgöngumál og umferðaröryggi. Sú umræða hefur oftar en ekki skapast í framhaldi af slysum eða umferðaróhöppum og inn í þá umræðu blandast eðlilega samgöngur til og frá Reykjavík. Það er því hryggilegt að sjá hversu litla áherslu stjórnvöld leggja á frekari samgöngubætur til og frá höfuðborginni okkar. Samtök Sveitarfélaga á Vesturlandi hafa síðastliðin ár lagt mikla áherslu á mikilvægi tvöföldunar á þjóðvegi 1 frá Holtavörðuheiði að Kollafirði. Hafa samtökin bent á mikilvægi þess að hefjast framkvæmda sem fyrst vegna þeirrar miklu aukningar á þungaflutningum á þessum slóðum síðastliðin ár. Hafa önnur samtök, þar á meðal íbúasamtökin á Kjalanesi sem og Hverfisráð Kjalarness, sent frá sér ályktanir sem snúa að þessum málum. 

Slit og slysahætta

Í dag er ekkert flutningaskip sem siglir úti fyrir ströndum Íslands með viðkomu í helstu höfnum hringinn í kringum landið. Það er eðlilegt að vöruflutningar hafi færst í auknum mæli inn á þjóðvegakerfið vegna krafna um ferskleika vöru við afhendingu. Staðreyndin er hins vegar sú að þróunin hefur leitt til þess að allir flutningar fara landleiðina því ekki hefur þótt hagkvæmt að aðeins hluti vöruflutninga sé á hafi úti. Allir flutningar fara því landleiðina með þeirri miklu umferð sem því fylgir og ómældu sliti á vegakerfinu. Þessir flutningabílar eru allt að 50 tonn fullhlaðnir á meðan meðalfólksbíllinn er innan við 2 tonn. Hver maður sér hina auknu slysahættu sem af þessu hefur hlotist. Það er því löngu tímabært að kanna kosti þess að niðurgreiða strandsiglingar með opinberu fé því talsverður sparnaður hlýtur að koma á móti vegna minna slits á vegakerfi landsmanna og vegna minni slysahættu. Þetta er sú alvarlega staðreynd sem blasir við okkar í dag – flutningar á vörum og sjávarfangi fara þvers og kruss um þjóðvegi landsins, flestir með viðkomu í höfuðborginni, og aldrei kemur Sundabraut. 

Hefjumst handa við tvöföldun þjóðveganna til og frá Reykjavík

Ég tel að á meðan samgönguráðherra er að velta fyrir sér legu Sundabrautar og því hvort innheimta eigi veggjald vegna þeirrar framkvæmdar þá gæti hann byrjað að gera vegina til og frá höfuðborginni sómasamlega. Hann gæti byrjað nú þegar að tvöfalda akreinar frá Borgarnesi að Reykjavík, þ.e. að þeim stað sem Sundabraut kemur upp á Kjalarnes. Vesturlandsvegur í þeirri mynd sem hann er í nú gengur ekki og þolir enga bið. Hið sama á við um Suðurlandsveg til Selfoss. Við höfum horft upp á svo mörg alvarleg slys á þessum vegaköflum undanfarin ár og alltaf þyngist umferðin. 

Landsmenn eru orðnir langþreyttir á aðgerðaleysi samgönguyfirvalda og vilja skýr svör og ákvarðanir. 

Því segi ég vaknaðu herra samgönguráðherra. Slysin gera ekki boð á undan sér. 

Þórir Ingþórsson

Esjugrund 52

116 Kjalarnesi

Marta Guðjónsdóttir fulltrúi sjálfstæðismanna í Hverfaráði Kjalarness skrifaði grein sem birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.

{mosimage}

Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans

Ég hef setið í hverfisráði Kjalarness á þessu kjörtímabili og fylgst þar með þeim vinnubrögðum R-listans er lúta að málefnum íbúanna. Þau vinnubrögð geta ekki fengið aðra umsögn en vítaverð vanræksla. Tekið hefur verið á brýnustu hagsmuna- og öryggismálum íbúanna með fullkomnu sinnuleysi og framtaksleysi og endalausum innantómum loforðum sem flest, ef ekki öll, hafa lent upp í erminni.

Kjalnesingar hlunnfarnir

Sú var tíðin, 1998, að fyrrverandi borgarstjóri, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, hafði uppi fjálglega frasa um gagnkvæma hagsmuni, beggja sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjalarness, af sameiningunni.

En nú er öldin önnur: R-listanum hefur ekki þótt neitt sjálfsagðara en að svíkja flest loforð gagnvart Kjalnesingum og brjóta á þeim samninga, m.a. þann samning sem sveitarfélögin gerðu með sér við sameininguna. Kjalnesingar hafa svo sannarlega fengið að reyna að þeir eru olnbogabarn borgarinnar. Nú er svo komið að margir málsmetandi Kjalnesingar, telja sig og sveitunga sína hafa heldur betur verið hlunnfarna, og eru farnir að efast um réttmæti sameiningarinnar.

Öryggismál í ólestri

Kjalarnesið er beinlínis lífshættulegt íbúasvæði, börnum, unglingum og fullorðnum. Það er oft stórhættulegt ökumönnum og farþegum þeirra að hægja mikið á sér á Vesturlandsveginum og beygja síðan inn í Grundarhverfið vegna ógnarhraða og sívaxandi umferðar, sífellt stærri og fleiri vöruflutningabíla, að ekki sé nú talað um aðra og fáfarnari afleggjara Vesturlandsvegar á Kjalarnesi.

Sjálfstæðismenn í umhverfisráði lögðu fram tillögur um úrbætur í umferðaröryggismálum á Kjalarnesi 22. febrúar sl., en R-listinn frestaði tillögunni. Það er dæmigerð afstaða þeirra þegar málefni Kjalarness eru annars vegar.

Börn og unglingar á Kjalarnesi hafa reynt eftir megni að leika knattspyrnu í moldarsvaði meðfram Vesturlandsveginum þar sem umferðarþunginn er gífurlegur. Þar er ekki einu sinni rolluheld girðing og svo stutt í þjóðveginn að boltinn fer oft út á og yfir veginn. Börnin og unglingarnir hafa þolinmóð beðið eftir, einum einasta, þokkalegum sparkvelli frá því slíkum velli var lofað fyrir tveimur árum. En þar er líklega til of mikils mælst, enda bólar ekkert á vellinum.

Margsvikin loforð

Meira en helmingur vegakerfisins á Kjalarnesinu er malarvegir eins og tíðkuðust í Reykjavík áður en Geir Hallgrímsson, þáverandi borgarstjóri, útrýmdi slíkum götum og vegum á sjöunda áratug síðustu aldar. Nýbyggingin við grunnskóla hverfisins, Klébergsskóla, heldur ekki vatni og hefur ekki gert það frá því hún var tekin í notkun.

Fjögur ár, samfleytt, frestaðist skólahald við Klébergsskóla vegna seinkunar á framkvæmdum við skólann. Skólalóð Klébergsskóla er algjörlega ófrágengin, þrátt fyrir margítrekuð loforð um frágang hennar. Leikskólinn sem upphaflega og réttilega átti að verða þriggja deilda, var minnkaður niður í tveggja deilda skóla með þeim afleiðingum að hann er nú þegar orðinn of lítill. Aðkoman að honum er kennslubókardæmi í slysagildrum fyrir börn og fullorðna.

Enn hefur ekki verið lokið við gangstéttagerð og ýmsan annan frágang við götur Grundarhverfis þó nú hafi í mörg ár tíðkast í Reykjavík og öðrum bæjarfélögum að ganga frá slíkum framkvæmdaatriðum áður en íbúar flytja í hið nýja hverfi. Og svona gæti ég lengi haldið áfram. Allt er á sömu bókina lært.

Korter fyrir kosningar

Ekkert af þessu er þó aðalatriðið hér: Aðalatriðið er sjálfumgleði og hroki þeirra fulltrúa R-listans sem fimmtudaginn 23. mars sl. létu loks draga sig upp á Kjalarnes á kosningafund, korter fyrir kosningar, hlusta þar á umkvartanir íbúanna, - en tóku síðan til máls og töluðu fjálglega um sínar fallegu framtíðarhugsjónir, en létu umkvartanirnar íbúanna sem vind um eyru þjóta.

Slík framkoma sýnir fádæma valdhroka og er því frágangssök.

Það er athyglisvert, að mörg - jafnvel flest - þeirra úrlausnarefna sem hér koma til álita, kosta borgina óverulegar fjárhæðir miðað við öryggishagsmuni Kjalnesinga. Spurningin snýst því ekki um fjármuni, heldur áhuga á velferð borgaranna og að staðið sé við gerða samninga.

Við sjálfstæðismenn teljum það sjálfsagða skyldu okkar að standa við samninga og gefin loforð. Við viljum láta verkin tala, teljum það skyldu okkar að hlusta á íbúa borgarinnar, forgangsraða verkefnum og framkvæma án tafar það sem er aðkallandi.og varðar öryggi borgarbúa. Við munum því standa við þau fyrirheit á Kjalarnesinu sem R-listinn hefur svikið.

Greinin birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.