„Vaknaði með hnút í maganum hvern einasta morgun, kveið því stöðugt að mæta í skólann og óttaðist að hitta þá sem lögðu mig í einelti hvert sem ég fór. Fegnust var ég þegar gagnfræðaskólanum lauk og ég losnaði úr því helvíti á jörðu sem skólinn heima var fyrir mig.“ ...
... „Ég grét næstum því hvern einasta dag og oft um nætur, þjáðist af magapínu, höfuðverk, sjálfsálitið var í NÚLLI og sjálfstraustið langt undir frostmarki.“...
... „Enn þann dag í dag veit ég ekki hver ástæðan var fyrir því að ég þótti ekki gjaldgeng meðal hinna og hversvegna þeim, sem eyðilögðu skólagönguna fyrir mér og gerðu þennan tíma að þeim sársaukafyllsta, einmanalegasta og ömurlegasta tíma sem ég hef upplifað, fannst ég eiga þetta skilið.“

Dagurinn í dag er helgaður baráttunni gegn einelti. Látum þennan dag verða vakningu fyrir okkur öll og leitum upplýsinga hvernig við getum tekið á einelti sem foreldrar. Verum þess meðvituð að einelti er hugsanlega fyrir augum okkar án þess að við grípum inn í. Hvers vegna? Hver er ábyrgð okkar? Hvað getum við gert til að koma til hjálpar? Tölum við börnin okkar um virðingu og vináttu. Tölum við þau um einelti og gerum það sem við getum til að forða þeim frá einelti eða að vera þátttakendur í einelti.

Ásgeir Harðarson

Klébergsskóli tók þátt í stuttmyndasmiðju grunnskólanna. Þar fengu þau tækifæri til að læra um kvikmyndagerð og vinna stuttmynd undir leiðsögn fagfólks.

Stuttmyndasmiðjan er unnin í samstarfi við Myndver Grunnskólanna og Norræna húsið og voru stuttmyndirnar sýndar í Listasafni Reykjavíkur þann 3. október sl. Á sýningunni var gaman að vera foreldri  úr Klébergsskóla því stuttmyndin „Lygaferðin til Íslands“ hlaut langbestu viðtökur salarins. Hér má horfa á þennan glæsilega afrakstur nemendanna.

Aðalfundur UMFK hefur verið boðaður í Klébergsskóla nk. þriðjudag þann 19. október kl 20:00. Innan UMFK fer fram afar fjölbreytt starf sem er mikilvægt fyrir okkur öll því það stuðlar að betra og fjölbreyttara mannlífi. Með þvi að gerast félagar í Ungmennafélagi Kjalnesinga styðjum við og eflum þetta starf.

Það fylgja því engar kvaðir að gerast félagi en með því aukum við engu að síður beint tekjur UMFK úr lottó sjóði íslenskrar Getspár. Því hvetjum við alla íbúa til að skrá sig hér sem félagi í UMFK.

Boðaður aðalfundur UMFK verður haldinn 19. október kl. 20:00 í Klébergsskóla

Dagskrá:

Lagabreytingar:
Breyting á 7. gr. um reikningsár félagsins.
Í dag hljóðar 7. gr. svo: Reikningsár félagsins er 1. október til 30. september, skuli allar skýrslur bundnar við þennan tíma.
Breytingartillaga: Reikningsár félagsins verði almanaksárið 1. janúar til 31. des., skuli allar skýrslur bundnar við þennan tíma.
Rök:  Skýrslur sem félagið á að skila til ÍBR og UMFÍ miðast við almanaksárið og því leggjum við til að breyta uppgjörs ári félagsins í samræmi við það.

Breyting á 8. gr. um hvenær aðalfundur skuli haldinn.
Í dag hljóðar 8. gr. svo:  Aðalfundur fer með æðsta vald í málefnum félagsins. Aðalfund félagsins skal halda í október ár hvert og til hans skal boðið bréflega til félagsmanna með fjórtán daga fyrirvara.
Breytingartillaga: Aðalfundur fer með æðsta vald í málefnum félagsins. Aðalfund félagsins skal halda í byrjun árs, í síðasta lagi 30. apríl ár hvert.

Önnur mál.
Tillaga um frestun á  hefðbundnum aðalfundarstörfum vegna lagbreytinga, til næsta aðalfundar miðað við breytingu á lögum.

Stjórn Ungmennafélags Kjalnesinga.

Á Kompudegi þann 9. október er kjörið að koma í heimsókn í Fólkvang á Kjalarnesi. Hvort sem fólk vill upplifa skemmtilega markaðs- og kaffihúsastemmingu eða fá sér einstaklega ódýran bás til að selja nýja eða notaða hluti sem ekki er lengur not fyrir en gætu komið öðrum að gagni.
Taktu til í bílskúrnum, á háaloftinu, í skápunum og undir rúmum. Ef það hefur ekki verið notað lengi gæti verið sniðugt að losna við það fyrir smá pening. Gamalt hjá þér - nýtt fyrir aðra.

Það er kjörið að koma handverki á framfæri jafnt sem notuðum fötum, skóm, leikföngum, bókum eða fjölmörgum öðrum hlutum sem leynast í geymslunni og eru vel komnir hjá nýjum eigendum. Kvenfélagið Esja sér um kaffiveitingar.

Olga í síma 820 7736 tekur á móti pöntunum í bása. Einnig má senda fyrirspurnir eða bókanir á olga@kjalarnes.is

Íbúaþingið var samvinnuverkefni Íbúasamtaka Kjalarness og hverfisráðs Kjalarness. Fjölmargir komu að undirbúningi og skipulagi þingsins og fyrir utan stjórn ÍK og hverfisráðsins sem átti marga fundi um þetta ber að þakka starfsfólki Miðgarðs sem bar hita og þunga að framkvæmdinni í aðdraganda þingsins.

Markmið þingsins var að skapa íbúum tækifæri til að eiga skoðanaskipti við ráðamenn í borginni, hvort sem er þá pólitísku eða embættismennina.  Umhverfið okkar og mannlífið hér á Kjalarnesi hefur upp á ótalmargt að bjóða og því viljum við koma á framfæri. Við viljum einnig svo gjarnan hafa áhrif á þá þjónustu sem við njótum og vekja athygli á sérstöðu okkar sem er fyrst og fremst vegna fjarlægðar og fámennis í hlutfalli við það allt það land sem er hér á Kjalarnesi.

Borgarstjóri setti þingið en þar á eftir höfðu fulltrúar framboða til borgarstjórnar framsögu. Fulltrúar sviða borgarinnar mættu á þingið og voru til staðar til að svara fyrirspurnum.  Þá voru myndaðir fimm vinnuhópar um fyrirfram afmörkuð málefni en formaður íbúasamtaka Kjalarness stýrði fundi og sá um samantekt á niðurstöðum.

Hér á eftir er úrdráttur úr niðurstöður þingsins.

1.     Skipulagsmál

Í vinnuhóp um skipulagsmál var rætt um samgöngumál, strætó, stígagerð, bátabryggju og þörf fyrir strætó skýli niður í hverfi. Umræða skapaðist um aðstöðu til útivistar, nýtingu á gömlu þjóðleiðinni, græna treflinum og nýtingu Blikdals til útivistar. Það eru fjölmargar fjölskyldur á Kjalarnesi sem tengjast hestamennsku en þar vantar sárlega alla aðstöðu til þeirrar iðkunnar.

2. Sameining og þjónusta borgarinnar

Mikilvægt er að viðurkenna sérstöðu Kjalarness vegna fjarlægða frá miðborginni. Lögð er áhersla á að einstaklingar búsettir á Kjalarnesi hafi forgang að vinnu hér vegna þess að líkur séu á þeir stoppi lengur við. Nauðsynlegt er að efla alla samvinnu milli allra sviða borgarinnar um þjónustu við hverfið okkar.

3. Grænt Kjalarnes

Í sameiningarviðræðunum við Reykjavík var rætt um að Kjalarnesið yrði grænt svæði í Reykjavík, sveit í borg. Þessar hugmyndir vilja menn endurvekja. Kjalarnesið þarf að verða öruggara útivistarsvæði fyrir gangandi, hjólandi og hestamenn. Slysahætta er of mikil eins og staðan er í dag. Semja þarf stefnu fyrir Kjalarnes varðandi grænar áherslur, t.d. í atvinnumálum. Vilja menn halda í hefðbundinn búskap og skapa honum góð skilyrði? Það var mál manna að svo væri. Einnig var rætt um að til er vistvænt vottunarkerfi sem áhugavert væri fyrir Kjalnesinga að skoða í víðu samhengi. Það gæti flýtt fyrir að útfæra hugmyndir um Grænt Kjalarnes.

4. Börn og ungmenni.

Það er ýmislegt sem vantar hér t.d. aðstöðu fyrir frjálsíþróttir, sundæfingar, fjölbreyttari tæki í íþróttamiðstöð, fótbolta fyrir stúlkur.  Taxastrætó (pantaður strætisvagn) myndi bæta aðgengi unglinga að æfingaraðstöðu sem stendur þeim til boða niður í bæ en þau geta ekki nýtt vegna lélegra samgangna. Þá má koma á hreyfistrætó sem útivistarátak í tengslum við leikskólann og Klébergsskóla. Dorgbryggja gæti nýst sem aðstaða fyrir sjósund og jafnvel smábátabryggju mætti koma upp.  Bæta þarf öryggi barna sem eru að fara á milli skóla, leikskóla, frístundaheimilis og íþróttahúss.

5. Atvinnumál

Í vinnuhóp um atvinnumál hófst umræðan á atvinnuleysi því fram komu upplýsingar um að í Reykjavík væri það mest um 11% í Breiðholti og á Kjalarnesi. Leggja verður áherslu á að finna lausn á þessu ástandi. Lagt til að greina sérstaklega atvinnuleysið hér því þá er auðveldara að bregðast við. Koma upp atvinnusetri, að verkefni borgarinnar á Kjalarnesi séu unnin af Kjalnesingum, að auka ferðaþjónustu og nýta atvinnusköpun byggða á sérstöðu svæðisins. 

Til þess að standa undir þeim kostnaði var notaður hluti styrkjar frá hverfisráði Kjalarness sem veittur var til starfsemi Íbúasamtakanna. Þrátt fyrir þennan kostnað er stjórn ÍK afar ánægð með hvernig til tókst og ekki síst að hér var sköpuð umgjörð fyrir félög og einstaklinga á Kjalarnesi til að koma sér og sínu á framfæri og hafa tekjur af. Þannig virðist sem Kvenfélagið Esja hafi haft verulegar tekjur af kaffisölu á Kjalarnesdögum, UMFK hafði tekjur af bakkelsi og fleiru í sínum básum og unglingadeildin Stormur fékk einnig nokkrar tekjur af pylsusölu. Alls námu tekjur þessara þriggja aðila rétt á þriðja hundrað þúsund krónum sem er ágætis búbót. Þá er gaman að geta þess að þessir fjármunir halda áfram að nýtast hér í þessu samfélagi því kvenfélagið mun nýta hluta sinna fjármuna til góðra verka í Klébergsskóla.

Þannig er ánægjulegt að þetta framlag ÍK til Kjalarnesdaga hefur skapað öðrum tekjur sem áfram munu nýtast hér á Kjalarnesi. Öllum þeim fjölmörgu sem gerðu mögulegt að halda þessa Kjalarnesdaga er þakkað þeirra óeigingjarna framlag.

Ásgeir Harðarson

Aðkoma opinberra aðila

Kynning og undirbúningur málsins

En af hverju Ísland, og af hverju Hvalfjörður?

Af ábyrgð og ímynd

Samgöngur til og frá höfuðborginni

Að undanförnu hafa átt sér stað talsverðar umræður um samgöngumál og umferðaröryggi. Sú umræða hefur oftar en ekki skapast í framhaldi af slysum eða umferðaróhöppum og inn í þá umræðu blandast eðlilega samgöngur til og frá Reykjavík. Það er því hryggilegt að sjá hversu litla áherslu stjórnvöld leggja á frekari samgöngubætur til og frá höfuðborginni okkar. Samtök Sveitarfélaga á Vesturlandi hafa síðastliðin ár lagt mikla áherslu á mikilvægi tvöföldunar á þjóðvegi 1 frá Holtavörðuheiði að Kollafirði. Hafa samtökin bent á mikilvægi þess að hefjast framkvæmda sem fyrst vegna þeirrar miklu aukningar á þungaflutningum á þessum slóðum síðastliðin ár. Hafa önnur samtök, þar á meðal íbúasamtökin á Kjalanesi sem og Hverfisráð Kjalarness, sent frá sér ályktanir sem snúa að þessum málum. 

Slit og slysahætta

Í dag er ekkert flutningaskip sem siglir úti fyrir ströndum Íslands með viðkomu í helstu höfnum hringinn í kringum landið. Það er eðlilegt að vöruflutningar hafi færst í auknum mæli inn á þjóðvegakerfið vegna krafna um ferskleika vöru við afhendingu. Staðreyndin er hins vegar sú að þróunin hefur leitt til þess að allir flutningar fara landleiðina því ekki hefur þótt hagkvæmt að aðeins hluti vöruflutninga sé á hafi úti. Allir flutningar fara því landleiðina með þeirri miklu umferð sem því fylgir og ómældu sliti á vegakerfinu. Þessir flutningabílar eru allt að 50 tonn fullhlaðnir á meðan meðalfólksbíllinn er innan við 2 tonn. Hver maður sér hina auknu slysahættu sem af þessu hefur hlotist. Það er því löngu tímabært að kanna kosti þess að niðurgreiða strandsiglingar með opinberu fé því talsverður sparnaður hlýtur að koma á móti vegna minna slits á vegakerfi landsmanna og vegna minni slysahættu. Þetta er sú alvarlega staðreynd sem blasir við okkar í dag – flutningar á vörum og sjávarfangi fara þvers og kruss um þjóðvegi landsins, flestir með viðkomu í höfuðborginni, og aldrei kemur Sundabraut. 

Hefjumst handa við tvöföldun þjóðveganna til og frá Reykjavík

Ég tel að á meðan samgönguráðherra er að velta fyrir sér legu Sundabrautar og því hvort innheimta eigi veggjald vegna þeirrar framkvæmdar þá gæti hann byrjað að gera vegina til og frá höfuðborginni sómasamlega. Hann gæti byrjað nú þegar að tvöfalda akreinar frá Borgarnesi að Reykjavík, þ.e. að þeim stað sem Sundabraut kemur upp á Kjalarnes. Vesturlandsvegur í þeirri mynd sem hann er í nú gengur ekki og þolir enga bið. Hið sama á við um Suðurlandsveg til Selfoss. Við höfum horft upp á svo mörg alvarleg slys á þessum vegaköflum undanfarin ár og alltaf þyngist umferðin. 

Landsmenn eru orðnir langþreyttir á aðgerðaleysi samgönguyfirvalda og vilja skýr svör og ákvarðanir. 

Því segi ég vaknaðu herra samgönguráðherra. Slysin gera ekki boð á undan sér. 

Þórir Ingþórsson

Esjugrund 52

116 Kjalarnesi

Marta Guðjónsdóttir fulltrúi sjálfstæðismanna í Hverfaráði Kjalarness skrifaði grein sem birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.

{mosimage}

Kjalarnesið - Vítaverð vanræksla R-listans

Ég hef setið í hverfisráði Kjalarness á þessu kjörtímabili og fylgst þar með þeim vinnubrögðum R-listans er lúta að málefnum íbúanna. Þau vinnubrögð geta ekki fengið aðra umsögn en vítaverð vanræksla. Tekið hefur verið á brýnustu hagsmuna- og öryggismálum íbúanna með fullkomnu sinnuleysi og framtaksleysi og endalausum innantómum loforðum sem flest, ef ekki öll, hafa lent upp í erminni.

Kjalnesingar hlunnfarnir

Sú var tíðin, 1998, að fyrrverandi borgarstjóri, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, hafði uppi fjálglega frasa um gagnkvæma hagsmuni, beggja sveitarfélaganna, Reykjavíkur og Kjalarness, af sameiningunni.

En nú er öldin önnur: R-listanum hefur ekki þótt neitt sjálfsagðara en að svíkja flest loforð gagnvart Kjalnesingum og brjóta á þeim samninga, m.a. þann samning sem sveitarfélögin gerðu með sér við sameininguna. Kjalnesingar hafa svo sannarlega fengið að reyna að þeir eru olnbogabarn borgarinnar. Nú er svo komið að margir málsmetandi Kjalnesingar, telja sig og sveitunga sína hafa heldur betur verið hlunnfarna, og eru farnir að efast um réttmæti sameiningarinnar.

Öryggismál í ólestri

Kjalarnesið er beinlínis lífshættulegt íbúasvæði, börnum, unglingum og fullorðnum. Það er oft stórhættulegt ökumönnum og farþegum þeirra að hægja mikið á sér á Vesturlandsveginum og beygja síðan inn í Grundarhverfið vegna ógnarhraða og sívaxandi umferðar, sífellt stærri og fleiri vöruflutningabíla, að ekki sé nú talað um aðra og fáfarnari afleggjara Vesturlandsvegar á Kjalarnesi.

Sjálfstæðismenn í umhverfisráði lögðu fram tillögur um úrbætur í umferðaröryggismálum á Kjalarnesi 22. febrúar sl., en R-listinn frestaði tillögunni. Það er dæmigerð afstaða þeirra þegar málefni Kjalarness eru annars vegar.

Börn og unglingar á Kjalarnesi hafa reynt eftir megni að leika knattspyrnu í moldarsvaði meðfram Vesturlandsveginum þar sem umferðarþunginn er gífurlegur. Þar er ekki einu sinni rolluheld girðing og svo stutt í þjóðveginn að boltinn fer oft út á og yfir veginn. Börnin og unglingarnir hafa þolinmóð beðið eftir, einum einasta, þokkalegum sparkvelli frá því slíkum velli var lofað fyrir tveimur árum. En þar er líklega til of mikils mælst, enda bólar ekkert á vellinum.

Margsvikin loforð

Meira en helmingur vegakerfisins á Kjalarnesinu er malarvegir eins og tíðkuðust í Reykjavík áður en Geir Hallgrímsson, þáverandi borgarstjóri, útrýmdi slíkum götum og vegum á sjöunda áratug síðustu aldar. Nýbyggingin við grunnskóla hverfisins, Klébergsskóla, heldur ekki vatni og hefur ekki gert það frá því hún var tekin í notkun.

Fjögur ár, samfleytt, frestaðist skólahald við Klébergsskóla vegna seinkunar á framkvæmdum við skólann. Skólalóð Klébergsskóla er algjörlega ófrágengin, þrátt fyrir margítrekuð loforð um frágang hennar. Leikskólinn sem upphaflega og réttilega átti að verða þriggja deilda, var minnkaður niður í tveggja deilda skóla með þeim afleiðingum að hann er nú þegar orðinn of lítill. Aðkoman að honum er kennslubókardæmi í slysagildrum fyrir börn og fullorðna.

Enn hefur ekki verið lokið við gangstéttagerð og ýmsan annan frágang við götur Grundarhverfis þó nú hafi í mörg ár tíðkast í Reykjavík og öðrum bæjarfélögum að ganga frá slíkum framkvæmdaatriðum áður en íbúar flytja í hið nýja hverfi. Og svona gæti ég lengi haldið áfram. Allt er á sömu bókina lært.

Korter fyrir kosningar

Ekkert af þessu er þó aðalatriðið hér: Aðalatriðið er sjálfumgleði og hroki þeirra fulltrúa R-listans sem fimmtudaginn 23. mars sl. létu loks draga sig upp á Kjalarnes á kosningafund, korter fyrir kosningar, hlusta þar á umkvartanir íbúanna, - en tóku síðan til máls og töluðu fjálglega um sínar fallegu framtíðarhugsjónir, en létu umkvartanirnar íbúanna sem vind um eyru þjóta.

Slík framkoma sýnir fádæma valdhroka og er því frágangssök.

Það er athyglisvert, að mörg - jafnvel flest - þeirra úrlausnarefna sem hér koma til álita, kosta borgina óverulegar fjárhæðir miðað við öryggishagsmuni Kjalnesinga. Spurningin snýst því ekki um fjármuni, heldur áhuga á velferð borgaranna og að staðið sé við gerða samninga.

Við sjálfstæðismenn teljum það sjálfsagða skyldu okkar að standa við samninga og gefin loforð. Við viljum láta verkin tala, teljum það skyldu okkar að hlusta á íbúa borgarinnar, forgangsraða verkefnum og framkvæma án tafar það sem er aðkallandi.og varðar öryggi borgarbúa. Við munum því standa við þau fyrirheit á Kjalarnesinu sem R-listinn hefur svikið.

Greinin birtist í Morgunblaðinu þriðjudaginn 28. mars 2006.